اثربخشی بازی درمانی بر اضطراب ونارسایی هیجانی در کودکان دارای اختلال اضطراب جدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی بر اضطراب و نارسایی هیجانی در کودکان دارای اضطراب جدایی انجام شد‎.‎ نمونه گیری به صورت هدفمند صورت گرفت. براساس ملاک های ورود و خروج به پژوهش و همچنین غربالگری با استفاده از پرسشنامه اضطراب جدایی کودکان (فرم والد)، از بین دانش آموزان ابتدایی پسر شهر گلدشت نجفآباد تعداد ۳۴ کودک انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه ۱۷ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس (۱۹۹۸)، پرسشنامه نارسایی هیجانی کودکان ریف و همکاران (۲۰۰۵) توسط گروه نمونه هر دو گروه تکمیل شد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای به صورت گروهی تحت بازی درمانی برگرفته از کتاب بازی درمانی گری الندرت (۱۹۹۱) قرار گرفت و گروه کنترل در نوبت انتظار قرار گرفتند. پس از پایان جلسات گروه آزمایش، هر دو گروه مجددا پرسشنامه ها را در مرحله پس آزمون تکمیل کردند. در نهایت اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار‎ SPSS ‎و با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند‎.‎ نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بازی درمانی بر متغیرهای اضطراب‎ (F=۳۵/۶۶P=۰/۰۰۱) ‎و نارسایی هیجانی‎ ‎F=۲۶/۱۸ P=۰/۰۰۱‎) ، در کودکان دارای اضطراب جدایی اثرگذار است. اندازه اثر (مجذور اتا) به ترتیب ۰.۴۹ و ۰.۵۳ بود که نشان دهنده تاثیر متوسط تا زیاد مداخله است. بنابراین بازی درمانی گروهی یک روش موثر غیردارویی برای کاهش اضطراب و بهبود نارسایی هیجانی کودکان مبتلا به اضطراب جدایی است و می تواند در مراکز مشاوره و مدارس به کار گرفته شود.همچنین نتایج این پژوهش نشان داد که بازی درمانی بر مولفه های اضطراب (هراس و ترس از فضای باز، اضطراب جدایی، ترس از آسیب های فیزیکی، ترس اجتماعی، وسواس فکری، اضطراب عمومی) و مولفه های نارسایی هیجانی (ناتوانی در شناسایی احساسات، ناتوانی در توصیف احساسات و سبک تفکر عینی) تاثیرگذار می باشد.بنابراین می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی می تواند به عنوان یکی از روش های درمانی برای بهبود اضطراب و نارسایی هیجانی مورد توجه درمانگران قرار گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب ، نارسایی هیجانی ، اضطراب جدایی.