ارائه مدل تصمیم یار ترکیبی‎ FAHP-ARAS ‎فازی و الگوریتم‎ PSO ‎برای بهینه سازی تخصیص منابع مالی در اکوسیستم کارآفرینی (مطالعه موردی: اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان البرز)

تخصیص بهینه منابع مالی و حمایتی به کسب وکارهای نوپا، یکی از چالش های اساسی مدیران اکوسیستم کارآفرینی است که به دلیل تعدد معیارهای ارزیابی، تعارض میان اهداف اقتصادی و اجتماعی، و عدم قطعیت قضاوت خبرگان، به مسئله ای پیچیده برای نهادهای سیاست گذار و اجرایی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل تصمیم یار ترکیبی برای ارزیابی و بهینه سازی تخصیص منابع در اکوسیستم کارآفرینی انجام شده است. مدل پیشنهادی از سه مرحله تشکیل می شود: در مرحله نخست، معیارهای ارزیابی کسب وکارها با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی فازی‎ (FAHP) ‎وزن دهی شدند. در مرحله دوم، کسب وکارها با استفاده از روش ارزیابی نسبت افزایشی فازی‎ ‎(ARAS ‎فازی)‎ ‎رتبه بندی شدند. در مرحله سوم، الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات‎ (PSO) ‎برای تعیین میزان تخصیص منابع به گزینه ها به کار گرفته شد. داده های مطالعه شامل قضاوت ۱۰ خبره و داده های شبیه سازی شده ۲۵ کسب وکار مبتنی بر ویژگی های عمومی اکوسیستم کارآفرینی استان البرز است. نتایج نشان داد معیار «توانمندی مدیریتی» با وزن ۰.۴۳۱ مهم ترین معیار ارزیابی است. در رتبه بندی اولیه، کسب وکارهای‎ W۱۲‎، W۰۵ ‎و‎ W۱۹ ‎بالاترین درجه مطلوبیت را به دست آوردند. در سناریوی بهینه سازی، مقدار تابع هدف از ۳۶.۲ در روش توزیع یکسان به ۵۴.۷ افزایش یافت که نشان دهنده بهبود نسبی ۵۱.۱ درصدی است. تحلیل حساسیت انجام شده نیز پایداری مدل را در مواجهه با تغییرات پارامترها تایید می کند. با توجه به شبیه سازی شده بودن داده ها، نتایج حاضر باید به عنوان شواهد اولیه درباره قابلیت مدل تفسیر شوند و اعتبارسنجی نهایی آن مستلزم استفاده از داده های واقعی سازمانی است.

کلیدواژه ها:

‎اکوسیستم کارآفرینی ، تخصیص بهینه منابع ، تحلیل سلسله مراتبی فازی ، ARAS ‎فازی ، الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات ، سیستم تصمیم یار ، استان البرز.