تاثیر رهبری دیجیتال بر پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی با میانجی گری انسجام، تعهد و سازگاری فرهنگی و تعدیل گری سطح دیجیتال سازی پیشین سازمان

تحول دیجیتال و گسترش الگوهای کاری هیبریدی، سازمان ها را با چالش حفظ و پایداری فرهنگ سازمانی در شرایط کاهش تعاملات حضوری مواجه کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری دیجیتال بر پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن از طریق انسجام سازمانی، تعهد سازمانی و سازگاری فرهنگی، همچنین بررسی نقش تعدیل گر سطح دیجیتال سازی پیشین سازمان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی و همبستگی و از نظر زمانی مقطعی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان شرکت های داروسازی زردبند و طبیعت زنده در شهر تهران بود که دارای تجربه فعالیت در محیط کاری هیبریدی بودند. با استفاده از فرمول کوکران، ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد گردآوری و روایی و پایایی ابزار اندازه گیری بررسی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای‎ SPSS ‎و‎ SmartPLS ‎و روش مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی انجام گرفت. نتایج نشان داد رهبری دیجیتال بر پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی، انسجام سازمانی، تعهد سازمانی و سازگاری فرهنگی تاثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین انسجام سازمانی، تعهد سازمانی و سازگاری فرهنگی بر پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی تاثیر مثبت و معنادار نشان دادند و هر سه متغیر در رابطه میان رهبری دیجیتال و پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی نقش میانجی معناداری ایفا کردند. علاوه بر این، سطح دیجیتال سازی پیشین سازمان رابطه میان رهبری دیجیتال و پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی را به صورت مثبت و معنادار تعدیل کرد. بر اساس یافته ها، پایداری فرهنگ سازمانی در محیط هیبریدی صرفا به استقرار فناوری وابسته نیست، بلکه کیفیت رهبری دیجیتال، انسجام و تعهد سازمانی، سازگاری فرهنگی و میزان آمادگی دیجیتال پیشین سازمان در شکل گیری و تقویت آن نقش دارند‎.‎

کلیدواژه ها:

رهبری دیجیتال ، پایداری فرهنگ سازمانی هیبریدی ، انسجام سازمانی ، تعهد سازمانی ، سازگاری فرهنگی