بازتاب مسائل اجتماعی در سطوح زبانی و فکری شعر نجمه زارع (با تکیه بر مجموعه «عشق قابیل است»)

شعر فراتر از یک ابزار زیبایی شناختی، همواره به عنوان آیینه‎ ‎ای برای باز نمایی تنش‎ ‎ها و بحران های اجتماعی عمل کرده است. ادبیات و اجتماع در طول تاریخ همواره رابطه ای متقابل و تاثیرگذار داشته اند و همین تعامل، زمینه ساز پژوهش های متعددی در باره بازتاب مسائل اجتماعی در آثار ادبی شده است. شعر، به عنوان یکی از مهم ترین گونه های ادبی، ظرفیت بازنمایی مسائل اجتماعی را در سطوح مختلف دارد. از این رو، بسیاری از شاعران در کنار مضامین عاطفی و فردی، به موضوعات اجتماعی نیز پرداخته اند.پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی تجلی مسائل اجتماعی در سطوح زبانی و فکری اشعار نجمه زارع، با تکیه بر مجموعه شعر«عشق قابیل است»، انجام شده است‎.‎ در این مجموعه، شاعری مشاهده می شود که در کنار بهره مندی از زبانی عاطفی و لطیف، به مسائل و دغدغه های اجتماعی نیز توجه دارد. این ویژگی سبب شده است تا مضامین غنایی با موضوعات اجتماعی درهم آمیزند و پیوند میان ادبیات و اجتماع در اشعار او تجلی یابد. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه تحلیل محتوا و مطالعات کتابخانه ای، سطوح زبانی و فکری اشعار نجمه زارع را با تاکید بر مولفه های جامعه شناختی بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد زارع، شاعری است که مرز میان تغزل فردی و دغدغه های اجتماعی را کمرنگ کرده است. در سطح فکری، مسائلی چون تبعیض جنسیتی، نا برابری ساختاری، فقر، یاس اجتماعی و... بازتاب یافته است در سطح زبانی نیز، این دغدغه ها از طریق غلبه میدان معنایی اندوه و بسامد بالای واژگانی چون غم، شب، تنهایی و خواب نمود یافته است به بیان دیگر، ساختار زبانی و اندیشه ی حاکم براشعار وی، منعکس کننده بخشی از مسائل و چالش های اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

سطح فکری ، سطح زبانی ، مسائل اجتماعی ، نجمه زارع ، شعر