پیش بینی ویژگی های شغلی وکلا بر اساس ویژگی های شخصیتی آنان

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین قدرت پیش بینی ویژگی های شغلی وکلا بر اساس ویژگی های شخصیتی آنان انجام شد‎.‎روش: این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی-همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش را وکلای فعال شهر تهران در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که ۲۰۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی‎ (NEO) ‎و ویژگی های شغلی هکمن و اولدهام بودند. داده ها با استفاده از نرم افزارهای‎ SPSS ‎و‎ AMOS ‎تحلیل شدند‎.‎نتایج: یافته های مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که ویژگی های شخصیتی وکلا، پیش بینی کننده ای معنادار و قوی برای ویژگی های شغلی آنان هستند‎ (β=۰.۸۱۶). ‎شاخص های برازش مدل نیز حاکی از برازش مطلوب مدل مفهومی پژوهش بودند‎ ‎‎(RMSEA=۰.۰۷۳‎، CFI=۰.۹۲‎، GFI=۰.۹۴‎؛ ۰.۰۰۱‎(p<.‎بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که مولفه های شخصیتی نقش کلیدی در شکل دهی و پیش بینی ویژگی های شغلی وکلا ایفا می کنند. با توجه به یافته ها، درک درست از ویژگی های شخصیتی وکلا می تواند به شناخت بهتر نحوه ی ادراک آنان از محیط کار و شرایط حرفه ای کمک نماید.

کلیدواژه ها:

پیش بینی ، ویژگی های شغلی ، ویژگی های شخصیتی ، وکلا.