فرهنگ باران خواهی در استان بوشهر: ‎ ‎مطالعه ای مردم شناختی در آیین ها و ترانه های بومی

باران خواهی از کهن ترین آیین های فرهنگ ایرانی است که در مناطق خشک و نیمه خشک، به ویژه در جنوب ایران، همواره بخشی از زندگی اجتماعی و باورهای مردم بوده است. استان بوشهر نیز به سبب شرایط اقلیمی خاص، کمبود منابع آب و وابستگی تاریخی جوامع محلی به بارندگی، از دیرباز شاهد شکل گیری آیین های گوناگون باران خواهی بوده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مردم شناختی این آیین ها و تبیین کارکردهای اجتماعی و فرهنگی آن ها انجام می شود. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و داده های میدانی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آیین های باران خواهی در بوشهر از تنوع قابل توجهی برخوردار است و نیز این آیین ها صرفا شیوه ای برای طلب باران نیستند، بلکه بازتابی از جهان بینی مردم، همبستگی اجتماعی، باورهای دینی و سازوکارهای فرهنگی برای مواجهه با بحران خشکسالی به شمار می روند. همچنین بسیاری از نمادهای به کاررفته در این آیین ها با آموزه های اسلامی آمیخته شده اند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ عامه ، مردم شناسی ، آیین های باران خواهی ، استان بوشهر