واکاوی جامعه شناختی برساخت هویت و بازنمایی سبک زندگی جوانان در زیست بوم پلتفرمی (یک مطالعه مروری–تحلیلی)

گسترش فزاینده زیست بوم های پلتفرمی، سازوکارهای برساخت هویت و بازنمایی سبک زندگی را در میان نسل جوان متحول ساخته است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد مروری–تحلیلی و بر پایه سنتز نظریه های جامعه شناسی کلاسیک و متاخر (گافمن، بوردیو، گیدنز، بک، کاستلز و بودریار)، به واکاوی الگوهای خودبازنمایی، تمایزات نمادین و نابرابری های ساختاری در فضای مجازی می پردازد. یافته های برآمده از سنتز ادبیات پژوهشی نشان می دهد که رفتارهای خودبازنمایی جوانان تحت هدایت هنجارهای توصیفی و دستوری گروه همسالان و در قالب راهبردهای مدیریت برداشت از قبیل خودارتقایی، خودتابیبی و صحنه آرایی بصری شکل می گیرد؛ فرآیندی که پیوند خوردن آن با اعتبارسنجی الگوریتمی می تواند زمینه ساز افت عزت نفس و پریشانی روان شناختی گردد‎. ‎همچنین، برخلاف فرضیه های اولیه پیرامون دموکراتیک شدن فرهنگ، قضاوت های زیبایی شناختی و الگوهای مصرف رسانه ای، امتداد ساختارهای کلان طبقاتی بوده و از طریق تقابل نگاه ناب و عامیانه، رتبه بندی مقوله های وبگاهی و گسست از اخبار رسمی، به بازتولید خشونت نمادین و تمایزات منزلتی می انجامد. از سوی دیگر، اگرچه تکوین هابیتوس دیجیتال و ماتریس هویت، بستری برای هویت های شرطی، همبستگی های فراملی و خانه سازی نمادین در برابر نظارت ساختاری فراهم می آورد، تداوم شکاف دیجیتال سطح سوم مانع از توزیع برابر منافع حاصل از دسترسی به منابع فرهنگی شده است. در مجموع، هویت پلتفرمی جوانان میدانی پرتنش میان اصالت، اجراگری و انقیاد فناورانه است که سیاست گذاری موثر در آن نیازمند توسعه سواد انتقادی رسانه ای، بازتوزیع عادلانه زیرساخت های فرهنگی و حمایت از بسترهای روایی بومی است‎.‎

کلیدواژه ها:

هویت دیجیتال ، سبک زندگی ، تمایز نمادین ، خودبازنمایی ، زیست بوم پلتفرمی‎.‎