ارائه مدل بهینه سازی درآمد تبلیغات محیطی شهری با استفاده از تحلیل داده های مکانی، ترافیکی و اقتصادی

تبلیغات محیطی شهری علاوه بر کارکرد ارتباطی و تجاری، می تواند به عنوان یکی از ظرفیت های درآمدی مدیریت شهری مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، در بسیاری از شهرها، تعیین ارزش و اولویت فضاهای تبلیغاتی عمدتا بر مبنای معیارهای ثابت، تجربه کارشناسی یا ویژگی های منفرد مکانی انجام می شود و ارتباط میان ظرفیت واقعی هر موقعیت، میزان مواجهه مخاطبان و ارزش اقتصادی آن به صورت یکپارچه مورد توجه قرار نمی گیرد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل بهینه سازی درآمد تبلیغات محیطی شهری، چارچوبی مبتنی بر تلفیق داده های مکانی، ترافیکی و اقتصادی ارائه می کند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توسعه ای و تحلیلی است. در تدوین مدل، ابتدا مولفه های موثر بر ارزش اقتصادی فضاهای تبلیغاتی از ادبیات پژوهش استخراج و سپس در قالب سه لایه اصلی شامل ظرفیت مکانی، ظرفیت مواجهه و ظرفیت اقتصادی سازمان دهی شدند. در لایه مکانی، عواملی نظیر موقعیت، کاربری اراضی، تراکم فعالیت، دسترسی و قابلیت رویت؛ در لایه ترافیکی، حجم عبور خودرو و عابر، الگوی زمانی تردد، توقف و مدت مواجهه؛ و در لایه اقتصادی، ارزش منطقه ای، تقاضای تبلیغاتی، نرخ واگذاری و ظرفیت درآمدی فضای تبلیغاتی لحاظ می شود. بر اساس این ساختار، شاخص ترکیبی ارزش تبلیغاتی هر موقعیت محاسبه و از آن برای رتبه بندی فضاها، تعیین اولویت واگذاری، اصلاح قیمت گذاری و تخصیص بهینه ظرفیت تبلیغاتی استفاده می شود. نوآوری مدل در عبور از قیمت گذاری صرفا مکانی و حرکت به سمت ارزش گذاری داده محور و چندمعیاره است. مدل پیشنهادی می تواند مبنایی برای ایجاد بانک اطلاعات مکانی فضاهای تبلیغاتی، تصمیم گیری درباره واگذاری و افزایش شفافیت و کارایی درآمدهای تبلیغاتی شهرداری ها باشد‎.‎

کلیدواژه ها:

تبلیغات محیطی شهری ، درآمد شهری ، تحلیل داده های مکانی ، تحلیل ترافیک ، بهینه سازی درآمد ، سیستم اطلاعات جغرافیایی