ارائه مدل هوشمند مدیریت و پیش بینی درآمدهای پایدار شهری با تاکید بر بهینه سازی وصول عوارض در شهرداری ها

پایداری مالی شهرداری ‎ ‎ها یکی از پیش‎ ‎ شرط‎ ‎ های اساسی برای تداوم ارائه خدمات عمومی، نگهداشت زیرساخت ها و تحقق برنامه های توسعه شهری است. با وجود اهمیت درآمدهای پایدار، بخش قابل توجهی از نظام درآمدی شهرداری‎ ‎ ها همچنان بر فرایندهای سنتی، داده های پراکنده و تصمیم گیری‎ ‎ های عمدتا واکنشی استوار است. هدف پژوهش حاضر ارائه مدل هوشمند مدیریت و پیش بینی درآمدهای پایدار شهری با تاکید بر بهینه سازی وصول عوارض در شهرداری هاست. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و توسعه ای است و با بهره گیری از ادبیات مدیریت شهری، مدیریت درآمد عمومی، حکمرانی داده محور و شهر هوشمند، مولفه های موثر بر عملکرد نظام درآمدی شناسایی و در قالب یک چارچوب یکپارچه سازمان دهی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین موانع تحقق ظرفیت واقعی درآمدهای شهری شامل پراکندگی داده ها، نبود ارتباط موثر میان سامانه های شهرسازی و مالی، ضعف در پیش بینی درآمد، عدم اولویت‎ ‎ بندی پرونده‎ ‎ های درآمدی و نبود سازوکار هوشمند برای مدیریت مطالبات است. بر این اساس، مدل پیشنهادی در قالب پنج لایه شامل «داده و یکپارچه سازی»، «تحلیل و پیش بینی»، «شناسایی و اولویت بندی ظرفیت های درآمدی»، «مدیریت هوشمند وصول» و «پایش و تصمیم گیری مدیریتی» ارائه شده است. در این مدل، اطلاعات مربوط به املاک، پرونده های شهرسازی، سوابق پرداخت، بدهی ها، نوع کاربری، وضعیت حقوقی و داده های مکانی پس از یکپارچه سازی و پاک سازی، برای پیش بینی درآمد، برآورد احتمال وصول و اولویت بندی اقدامات مورد استفاده قرار می گیرند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که هوشمندسازی نظام درآمدی نباید صرفا به الکترونیکی کردن پرداخت یا مکانیزه کردن فرایندهای اداری محدود شود، بلکه باید به ایجاد یک نظام تصمیم یار داده محور منجر شود که بتواند ظرفیت درآمدی را پیش بینی، ریسک عدم وصول را شناسایی، منابع وصول را بهینه و عملکرد مالی را به صورت مستمر پایش کند. اجرای چنین مدلی می تواند زمینه افزایش قابلیت پیش بینی درآمد، کاهش مطالبات معوق، ارتقای کارایی وصول و تقویت پایداری مالی شهرداری ها را فراهم سازد‎.‎

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار شهری ، هوشمندسازی ، پیش بینی درآمد ، وصول عوارض ، مدیریت شهری