بررسی شگردهای روایت پردازی در رمان «هواتو دارم» اثر محمدرسول ملاحسنی بر اساس نظریه ژنت

ساختارگرایی، روشی نوین برای تحلیل و تبیین متن می باشد و روایت شناسی تحولی است که رهاورد ساختارگرایی در داستان است. روایت شناسی علم پردازش به ساختار روایت با ابزار زبان شناسی می باشد چارچوبی که داستان در آن شکل می گیرد و معنای خود را به مخاطب منتقل می کند. این علم پس از ساختارگرایی پا به عرصه دانش نهاده است. در حقیقت روایت شناسی هنر « چگونه گفتن داستان » است. ژرار ژنت از جمله پیشگامان این عرصه معرفی شده است. ژنت برای پرداختن به روایت، از پنج تکنیک : نظم و ترتیب، تداوم، بسامد، وجه، و لحن بهره برده است. در پژوهش حاضر رمان « هواتو دارم» بر اساس ساختار روایی به عنوان گرایشی از نقد ادبی مورد بررسی قرار گرفته است. دو سوالی که در این پژوهش بدان پرداخته می شود، عبارتند از: چگونه می توان در دنیای پیشرفته کنونی، عشق را در معنای حقیقی آن حفظ کرد؟ عشق و روابط انسانی چگونه می توانند به عنوان منبعی برای قدرت و امید در برابر چالش ها عمل کنند؟ شیوه ای که در این پژوهش به کار گرفته شده است، توصیفی- تحلیلی می باشد بنیان پژوهش بر مبنای عناصر الگوی روایت شناسی ژرار ژنت می باشد. یافته های پژوهش حاکی از این است که ملاحسنی، از هر سه مولفه زمان روایی ( نظم و ترتیب، تداوم و بسامد) در رمان «هواتو دارم» بهره برده است. در رابطه با اشکال روایت، به ترتیب نقل۹۷%، توصیف ۲% و نمایش ۱% از کل داستان را دربر گرفته است. از نظر فراوانی گفتار به ترتیب گفتار غیر مستقیم، گفتار مستقیم و گفتار غیرمستقیم آزاد بر کل داستان غلبه دارد. از منظر فاصله بین دو سطح داستان و راوی داستان نیز با توجه به تحلیل متن و میزان شمارش انواع گفتار، به ترتیب گفتار مستقیم در سطح متوسط، گفتار غیرمستقیم در سطح متوسط و گفتار غیرمستقیم آزاد به میزان زیاد برآورد شده است. نتایج نشان می دهد که در ارتباط با دیدگاه، ملاحسنی از هر سه دیدگاه استفاده نموده که به ترتیب کانون همسان، برتر و خارجی در کل داستان غالب می باشد. لحن روایی در رمان، از نوع درون داستان و من قهرمان است.نویسنده از منظر « زمان روایت» نیزاز هر سه زمان پسازمانی، هم زمانی و پیشازمانی به فراخور نیاز در متن رمان بهره برده است.

کلیدواژه ها:

ساختارگرایی ، روایت و روایت شناسی ، ژرار ژنت ، هواتو دارم ، محمدرسول ملاحسنی.