ارائه مدل تصمیم یار هوشمند برای مدیریت و تخصیص فضاهای تبلیغات محیطی با استفاده از تحلیل داده های شهری

مدیریت و تخصیص فضاهای تبلیغات محیطی یکی از مسائل چندبعدی در مدیریت شهری است که به دلیل محدودیت منابع فضایی، تفاوت ظرفیت اقتصادی مناطق، تغییر الگوهای تردد و ضرورت رعایت ضوابط شهری، نیازمند روش های داده محور و نظام مند است. در بسیاری از رویکردهای موجود، تخصیص فضاهای تبلیغاتی بر اساس تجربه کارشناسی، میزان تردد یا تقاضای متقاضیان انجام می شود و ارتباط میان ویژگی های مکانی، الگوهای جابه جایی، ظرفیت مخاطب، وضعیت فضاهای موجود و محدودیت های شهری به صورت یکپارچه مورد استفاده قرار نمی گیرد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل تصمیم یار هوشمند برای مدیریت و تخصیص فضاهای تبلیغات محیطی با استفاده از تحلیل داده های شهری انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی و توسعه ای است. در مدل پیشنهادی، داده های شبکه معابر، شدت و الگوی زمانی تردد، کاربری اراضی، مراکز فعالیت شهری، دسترسی به حمل ونقل عمومی، ویژگی های جمعیتی، وضعیت فضاهای تبلیغاتی موجود، ظرفیت مخاطب، محدودیت های کالبدی و ضوابط شهری در یک چارچوب یکپارچه تحلیل می شوند. سپس با استفاده از تحلیل مکانی و روش های تصمیم گیری چندمعیاره، شاخص مطلوبیت و ظرفیت تخصیص هر فضای تبلیغاتی محاسبه می شود. مدل پیشنهادی علاوه بر تعیین میزان مطلوبیت فضا، امکان تطبیق نوع تبلیغ با ویژگی های مکانی و مخاطبان بالقوه و همچنین اولویت بندی درخواست های تخصیص فضا را فراهم می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تصمیم یار پیشنهادی می تواند فرآیند مدیریت فضاهای تبلیغاتی را از تخصیص مبتنی بر معیارهای منفرد به فرآیندی چندمعیاره، شفاف و داده محور تبدیل کند. همچنین تفکیک ظرفیت مکانی، ظرفیت مخاطب و محدودیت های قانونی در مدل، امکان استفاده هدفمندتر از فضاهای تبلیغاتی و کاهش تمرکز نامتوازن سازه ها را فراهم می سازد. مدل ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری برای پشتیبانی از تصمیم مدیران شهری در برنامه ریزی، تخصیص، ارزیابی و بازنگری فضاهای تبلیغات محیطی مورد استفاده قرار گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

تبلیغات محیطی ، تصمیم یار هوشمند ، تخصیص فضا ، تحلیل داده های شهری ، مدیریت شهری