بازتاب داستان قرآنی حضرت یوسف (علیه السلام) در غزل(یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور) حافظ

این مقاله به بررسی بازتاب داستان قرآنی حضرت یوسف علیه السلام در غزل «یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور» حافظ، می پردازد. نویسنده با تکیه بر نظریه میان متنی نشان می دهد که دیوان حافظ صرفا مجموعه ای از ابیات عاشقانه یا عارفانه نیست، بلکه بازتابی از پیوند عمیق شاعر با آیات قرآن و داستان های قرآنی است. در این میان، داستان حضرت یوسف علیه السلام که در قرآن با عنوان «احسن القصص» معرفی شده، جایگاهی ویژه دارد و در شعر حافظ به صورت مستقیم و غیرمستقیم بازتاب یافته است. مقاله با تحلیل مضمون های مرتبط با این داستان، از جمله غیبت و بازگشت، حکمت الهی، صبر، دعا و اعتماد به تقدیر، نشان می دهد که حافظ چگونه از مفاهیم قرآنی برای القای معانی عرفانی و اخلاقی بهره گرفته است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که غزل حافظ را می توان به مثابه بازنمایی نمادین و هنرمندانه ای از داستان یوسف و در سطحی گسترده تر، انعکاسی از هم سویی معنایی میان متن قرآن و شعر فارسی دانست.

کلیدواژه ها:

بازتاب قرآنی ، غزل ، یوسف ، میان متنی ، احسن القصص ، صبر