بررسی سبک های شعر فارسی در کتاب فارسی پایه نهم

«سبک» شعر، ویژگی خاص شعر هر شاعر است که مانند مهر و نشان آن را از شعر شاعران دیگر متمایز می کند و با استفاده از آن می توان یک شاعر را از دیگران بازشناخت. سبک های شعر فارسی عبارتند از: سبک خراسانی، سبک دوره سلجوقی، سبک آذربایجانی، سبک عراقی، سبک شعر حد واسط عراقی و هندی(مکتب وقوع)، سبک هندی، شعر دوره بازگشت، شعر دوره مشروطه، شعر دوره معاصر، شعر نو و شعر دوره انقلاب اسلامی. از آنجا که شعر فارسی یکی از مهم ترین ابزارهای انتقال مفاهیم اخلاقی و تربیتی و آموزشی در کتاب های درسی است، در نتیجه سبک شناسی اشعار، امکان شناخت دقیق تر ساختار، اندیشه و پیام آثار را فراهم می سازد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با روش کمی به بررسی اشعار کتاب فارسی پایه نهم بر اساس سبک شناسی پرداخته و فراوانی و درصد به کارگیری سبک های گوناگون شعر فارسی را محاسبه و ارائه کرده است. روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که تقریبا به بیشتر سبک ها به جز سبک بازگشت و شعر نو در این کتاب پرداخته شده است و بیشترین بسامد مربوط به سبک عراقی و اشعار سعدی می باشد؛ سبکی که به سبب محتوای عارفانه، عاشقانه و اخلاقی خود، با اهداف تربیتی و آموزشی این دوره سنی سازگاری بیشتری داشته و بر خداشناسی و رشد شخصیتی تکیه دارد.‎ ‎با توجه به سن و نیازهای تربیتی دانش آموزان این دوره، این تنوع سبکی بستری مناسب را برای آشنایی دانش آموزان با شاعران و دوره های مهم تاریخ شعر فارسی و تقویت ذوق ادبی آنان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

سبک های شعر فارسی ، اشعار فارسی ، کتاب فارسی پایه نهم ، سبک عراقی ، سعدی