سبک شناسی شعر دوره مشروطه، شعر دوره معاصر و شعر دوره انقلاب اسلامی در کتاب فارسی پایه نهم

سبک شناسی علم یا نظامی است که از سبک بحث میکند. هر سخن و متنی بیانگر بینش و نگرش آشکار یا پنهان گوینده آن درباره موضوعی است که آن را به رشته سخن کشیده و سبک شناسی وظیفه دارد چگونگی نمود یافتن این نگرش و بینش را در قالب گفتار یا نوشتار توضیح دهد که این دیدگاه چگونه در توصیف یا تبیین موضوع پنهان شده است. ارزش سبک شناسی در آن است که شناخت سبک، آگاهی های زیادی درباره شخصیت، دانش، اندیشه، عقاید و رفتارهای زبانی یک شخص به ما میدهد. از آنجا که شعر فارسی یکی از مهم ترین ابزارهای انتقال مفاهیم اخلاقی و تربیتی و آموزشی در کتب درسی است، در نتیجه تحلیل و سبک شناسی اشعار، امکان شناخت دقیق تر ساختار، اندیشه و پیام آثار را فراهم میسازد.پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با روش کمی و کیفی به بررسی اشعاری از این کتاب میپردازد که در قلمرو دوره های مشروطه، معاصر و انقلاب اسلامی جای میگیرند. در تحلیل کیفی، اشعار بر اساس معیارهای سبک شناسی، در سه سطح زبانی، فکری و ادبی بررسی شده و سبک هر یک مشخص شده است. در تحلیل کمی نیز، فراوانی و درصد به کارگیری اشعار دوره های مشروطه، معاصر و انقلاب اسلامی محاسبه و ارائه شده است. روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای است.‎ ‎یافته ها نشان می دهد که بیشترین بسامد مربوط به دوره معاصر و اشعار پروین اعتصامی می باشد.با توجه به سن و نیازهای تربیتی دانش آموزان این دوره، بهره گیری از اشعار دوره معاصر به ویژه سروده های پروین اعتصامی که با زبانی ساده به سرودن مضامین اخلاقی و تربیتی پرداخته است، بستری مناسب را برای تقویت بینش اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان فراهم می آورد. همچنین حضور اشعاری از دوره مشروطه و انقلاب اسلامی در کنار دوره معاصر، دانش آموزان را با سیر تحول شعر فارسی در دوره های متاخر و با جریان های فکری و اجتماعی موثر بر ادبیات این دوران آشنا می سازد و زمینه ساز رشد ذوق ادبی و تقویت هویت ملی و دینی آنان میشود.

کلیدواژه ها:

سبک شناسی ، اشعار فارسی ، کتاب فارسی پایه نهم ، شعر دوره معاصر ، مضامین اخلاقی