بررسی چالش های مدیریت تغییر در فرآیند گذار به سازمان های هوشمند: مطالعه موردی پذیرش هوش مصنوعی در صنایع غذایی

پذیرش هوش مصنوعی در صنایع غذایی طی سال های اخیر رشد چشمگیری داشته، اما شواهد صنعتی نشان می دهند تنها بخش کوچکی از سازمان ها موفق به عبور از مرحله آزمایشی و استقرار پایدار این فناوری شده اند. این شکاف میان پذیرش سطحی و تحول سازمانی واقعی، پرسش اصلی این پژوهش را شکل می دهد: چرا چارچوب های رایج مدیریت تغییر (کاتر و ADKAR) در هدایت گذار به سازمان هوشمند در صنایع غذایی با محدودیت مواجه اند؟ برای پاسخ به این پرسش، پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و راهبرد مطالعه موردی اسنادی (Documentary Case Study)، فرآیند تحول دیجیتال و پذیرش هوش مصنوعی در شرکت نستله را از طریق تحلیل مضمون داده های ثانویه (گزارش های رسمی، مصاحبه های مطبوعاتی مدیران، و مطالعات موردی شخص ثالث) بررسی کرده است. یافته ها پنج مضمون اصلی را آشکار ساختند: پیچیدگی مقیاس سازمانی، مقاومت فرهنگی و فقدان اعتماد به هوش مصنوعی، چالش حاکمیت و آمادگی داده، تنش میان گفتمان رسمی و پیامدهای اجرایی در حوزه اشتغال، و راهبردهای ساختاریافته توانمندسازی کارکنان. تحلیل این یافته ها در پرتو چارچوب های نظری موجود نشان داد که مدل ADKAR در تبیین ابعاد رفتاری تغییر کارآمد است، اما دو شکاف نظری مهم دارد: غفلت از «آمادگی داده» به عنوان پیش شرط مستقل، و ساده انگاری رابطه میان ارتباطات سازمانی و اعتماد کارکنان در بستر اتوماسیون. بر این اساس، پژوهش یک چارچوب سه مرحله ای بسط یافته (آمادگی داده، ADKAR بسط یافته، و مدیریت راهبردی کاتر) برای مدیریت تغییر در گذار به سازمان هوشمند در صنایع غذایی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت تغییر ، سازمان هوشمند ، هوش مصنوعی ، صنایع غذایی ، مدل ADKAR