تاثیر سبک های مدیریت آموزشی بر انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سبک های مدیریت آموزشی نقش تعیین کننده ای در انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک های مدیریت آموزشی بر انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط پنج نفر از متخصصان علوم تربیتی تایید شد و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۸۷ به دست آمد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر جهرم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد ۱۲۰۰ نفر بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۲۹۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها نشان داد بین سبک مدیریت آموزشی تحول گرا با انگیزه تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (r=‎۰٫۶۲، p<‎۰٫۰۱). همچنین بین سبک مدیریت آموزشی تحول گرا با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد (r=‎۰٫۵۸، p<‎۰٫۰۱). نتایج رگرسیون نشان داد سبک مدیریت آموزشی تحول گرا به طور معناداری انگیزه تحصیلی را پیش بینی می کند (β=‎۰٫۵۴، p<‎۰٫۰۱) و ۲۹ درصد از واریانس انگیزه تحصیلی را تبیین می کند. همچنین این سبک ۲۶ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را پیش بینی کرد (β=‎۰٫۵۱، p<‎۰٫۰۱). در مقابل، سبک مدیریت آموزشی سنتی و اقتدارگرا رابطه منفی و معناداری با انگیزه و عملکرد تحصیلی داشت (r=-‎۰٫۴۱، p<‎۰٫۰۱). نتیجه گیری می شود که سبک مدیریت آموزشی تحول گرا با ایجاد فضای مشارکتی و حمایتی، انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود می بخشد و پیشنهاد می شود مدیران مدارس از این سبک در مدیریت آموزشی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان