تاثیر درگیری کاری و خودکارآمدی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده (مورد مطالعه: شرکت توزیع برق استان مازندران)

هدف پژوهش حاضر پرداختن به تاثیر درگیری کاری و خودکارآمدی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده (مورد مطالعه: شرکت توزیع برق استان مازندران) بود. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۷۰۰ نفر از کارکنان شرکت توزیع برق استان مازندران در سال ۱۴۰۴ بودند که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۳۳۶ نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ۳۷ سوالی استاندارد نوگراها و همکاران (۲۰۲۴) که شامل مولفه های درگیری کاری، خودکارآمدی، حمایت سازمانی ادراک شده و عملکرد سازمانی می باشد. هر چهار مولفه پرسشنامه از روایی و پایایی بالایی برخوردار می باشند. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف اسمیرنوف و آزمون معادلات ساختاری) در نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که درگیری کاری و خودکارآمدی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده تاثیر معناداری داشته است. همچنین درگیری کاری، خودکارآمدی و حمایت سازمانی ادراک شده بر عملکرد سازمانی تاثیر مثبت و معناداری داشته و درگیری کاری و خودکارآمدی نیز بر حمایت سازمانی ادراک شده تاثیر مثبت و معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

درگیری کاری ، خودکارآمدی ، عملکرد سازمانی ، حمایت سازمانی ادراک شده