خودشناسی و کاهش استرس در آموزش دروس دینی

آموزش دروس دینی به دلیل ماهیت ارزشی، اعتقادی و درونی خود، اغلب با فشارهای روانی و استرس های خاصی برای فراگیران همراه است. این پژوهش با هدف بررسی نقش خودشناسی در کاهش استرس ناشی از یادگیری دروس دینی انجام شده است. در این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا مفهوم خودشناسی از منظر روان شناسی و آموزه های دینی تبیین شده، سپس سازوکارهای تاثیر خودشناسی بر کاهش استرس در فرایند آموزش دروس دینی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که خودشناسی از طریق افزایش خودآگاهی، پذیرش خویشتن، تنظیم هیجانی و معنادهی به یادگیری، نقش موثری در کاهش استرس فراگیران دارد. همچنین همسویی محتوای دروس دینی با نیازهای درونی فرد، احساس انسجام و آرامش روانی را تقویت می کند و از شکل گیری تضادهای شناختی و اضطراب ناشی از آن می کاهد. توجه به مقوله خودشناسی در طراحی و تدریس دروس دینی می تواند به کاهش استرس، افزایش انگیزه و درگیری معنادار فراگیران با محتوا منجر شود. پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان درسی، رویکردهای خودشناسانه را در فرایند آموزش دروس دینی به کار گیرند‎.‎

کلیدواژه ها:

خودشناسی ، کاهش استرس ، آموزش دروس دینی ، خودآگاهی ، سلامت روان