تحلیل نقش سرمایه روان شناختی و فرهنگ سازمانی در افزایش تاب آوری کارکنان شهرداری ها در مواجهه با تغییرات ساختاری

این پژوهش به بررسی جامع نقش سرمایه روان شناختی و فرهنگ سازمانی در ارتقاء تاب آوری کارکنان شهرداری ها در مواجهه با تغییرات ساختاری و مدیریتی پرداخته است. با توجه به ماهیت پویا و اغلب پرچالش محیط کاری شهرداری ها، درک سازوکارهایی که به کارکنان کمک می کنند تا با عدم قطعیت، فشارهای کاری و تغییرات ناگهانی سازگار شوند، از اهمیت بسزایی برخوردار است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد ترکیبی متوالی (کیفی اکتشافی و کمی تاییدی)، به تحلیل این روابط در بستر شهرداری های کلان شهرهای ایران پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که سرمایه روان شناختی، تاب آوری را به طور مستقیم افزایش می دهد، اما این اثرگذاری به شدت تحت تاثیر متغیرهای تعدیل گر و میانجی مانند امنیت روانی، عدالت سازمانی و نوع فرهنگ سازمانی قرار دارد. فرهنگ های سازمانی حمایتی و عادلانه، با ایجاد امنیت روانی، امکان شکوفایی سرمایه روان شناختی و در نتیجه، افزایش تاب آوری را فراهم می آورند. در مقابل، فرهنگ های بوروکراتیک و ناکارآمد، ضمن تضعیف امنیت روانی، تاثیر سرمایه روان شناختی را کاهش داده و کارکنان را در برابر فشارهای ساختاری آسیب پذیر می سازند. مقاله در نهایت، با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه، راهکارهای سیاستی و مدیریتی سه سطحی را برای ارتقاء تاب آوری در شهرداری ها پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، فرهنگ سازمانی ، تاب آوری ، تغییرات ساختاری ، شهرداری ، امنیت روانی ، عدالت سازمانی ، فرسودگی شغلی ، مدیریت منابع انسانی.