نقش حقوق در تضمین دسترسی برابر به آموزش باکیفیت

دسترسی برابر به آموزش باکیفیت به عنوان حقی بنیادین در اسناد بین المللی نظیر کنوانسیون مبارزه با تبعیض در آموزش یونسکو (۱۹۶۰) و هدف توسعه پایدار ۴ تثبیت شده است. با این حال، تحقق این حق در عمل با چالش هایی نظیر نابرابری های منطقه ای، کمبود منابع و ناکارآمدی قوانین مواجه است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش حقوق در تضمین دسترسی برابر به آموزش باکیفیت پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که نظام های حقوقی از دو مسیر نقش آفرینی می کنند: نخست، با وضع قوانین الزام آور، بستر برابری را فراهم می سازند و دوم، با ایجاد سازوکارهای نظارتی و قضایی، دولت ها را در برابر کیفیت آموزش پاسخ گو می کنند. با این حال، اثربخشی این نقش منوط به توانمندسازی نهادهای محلی، اصلاح ساختارهای مدیریتی و طراحی نظام های ارزیابی عدالت محور است. نتیجه آنکه حقوق به تنهایی کافی نیست، بلکه نیازمند اراده سیاسی، تخصیص منابع عادلانه و مشارکت جامعه محور است تا عدالت آموزشی از شعار به عمل تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

عدالت ، حقوق ، آموزش