ارائه چارچوبی برای مدیریت هوشمند پسماند شهری بر اساس اینترنت اشیا (IoT) و سیستم های اطلاعات مکانی (GIS) (مطالعه موردی: اهواز)

پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی نظری برای مدیریت هوشمند پسماند شهری در اهواز با تلفیق فناوری های اینترنت اشیا و سیستم های اطلاعات مکانی انجام شده است. این پژوهش با اتخاذ رویکردی کیفی و با استفاده از روش مرور نظام مند صورت پذیرفته است. با بهره گیری از پروتکل PRISMA، ۷۰ مقاله علمی معتبر برای تحلیل نهایی انتخاب و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد قیاسی بر اساس چهار محور اصلی شامل فناوری های IoT، کاربرد GIS، یکپارچه سازی IoT و GIS، و چالش های پیاده سازی در کشورهای در حال توسعه کدگذاری و تحلیل گردیدند. یافته های پژوهش نشان داد که یکپارچه سازی فناوری های IoT و GIS می تواند مصرف سوخت را تا ۳۵ درصد، زمان جمع آوری را تا ۲۸ درصد، و مسافت طی شده را تا ۱۵ درصد کاهش دهد و کارایی جمع آوری را تا ۲۵ درصد بهبود بخشد. همچنین، هزینه های عملیاتی جمع آوری پسماند تا ۳۰-۲۰ درصد کاهش می یابد. بررسی مطالعات موردی در شهرهای مختلف نشان داد که استقرار مخازن هوشمند مجهز به حسگرهای فراصوت و سیستم های مسیریابی پویا مبتنی بر GIS، منجر به کاهش معنادار هزینه ها و پیامدهای زیست محیطی شده است. در مقابل، پژوهش های داخلی عمدتا بر تحلیل موانع ساختاری متمرکز بوده و از ارائه داده های کمی عملیاتی فاصله دارند. بر اساس یافته ها، چارچوب نظری چهارلایه شامل لایه حسگرها و جمع آوری داده، لایه ارتباطی و انتقال داده، لایه پردازش و تحلیل داده، و لایه کاربردی و تعامل با کاربر با در نظر گرفتن محدودیت های بومی اهواز طراحی گردید. چالش های اصلی پیاده سازی شامل محدودیت های مالی، زیرساختی، نهادی و مشارکت عمومی شناسایی شد. این پژوهش با ارائه راهکارهای عملی برای غلبه بر موانع شناسایی شده، موفق به تدوین چارچوبی نظری و بومی سازی شده برای مدیریت هوشمند پسماند در اهواز گردید که می تواند به عنوان مبنایی برای برنامه ریزی و پیاده سازی سیستم مدیریت هوشمند پسماند در اهواز و سایر شهرهای با شرایط مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند پسماند ، اینترنت اشیا ، سیستم های اطلاعات مکانی ، شهر هوشمند ، اهواز ، مرور نظام مند.