رابطه وابستگی به هوش مصنوعی مولد با خودکارآمدی حل مسئله و استقلال شناختی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پردیس آیت الله خامنه ای گلستان

هوش مصنوعی مولد به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین عصر حاضر، تاثیرات عمیقی بر فرآیندهای یادگیری، پژوهش و حل مسئله در نظام های آموزشی بر جای گذاشته است. در دانشگاه فرهنگیان به عنوان مرکز تربیت معلم، آشنایی دانشجو-معلمان با هوش مصنوعی مولد و تاثیر آن بر توانایی های شناختی آنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مقاله به بررسی رابطه وابستگی به هوش مصنوعی مولد با خودکارآمدی حل مسئله و استقلال شناختی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پردیس آیت الله خامنه ای گلستان می پردازد. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در آموزش می تواند به شخصی سازی یادگیری، افزایش انگیزه و بهبود مهارت های حل مسئله کمک کند، اما وابستگی بیش از حد به این ابزارها می تواند به کاهش استقلال شناختی و تضعیف تفکر انتقادی منجر شود. پژوهش های بین المللی نشان داده است که استفاده مکرر از مدل های زبانی، به ویژه در مراحل اولیه تحصیل، منجر به نوعی تنبلی شناختی می شود که در آن دانشجو ترجیح می دهد به جای فکر کردن، به پاسخ آماده اعتماد کند و نتیجه آن کاهش قدرت تمرکز، ضعف در تحلیل و افت توانایی حل مسئله است‎.‎وابستگی به هوش مصنوعی اگر کنترل نشود، می تواند آینده آموزش را به خطر بیندازد و نسلی از دانش آموختگان را تربیت کند که دانش دارند اما تفکر تحلیلی ندارند.مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای استفاده متوازن از هوش مصنوعی در آموزش به پایان می رسد‎.‎

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، وابستگی به هوش مصنوعی ، خودکارآمدی حل مسئله ، استقلال شناختی