بررسی اهمیت اعتماد سازمانی در مهار سکوت سازمانی کارکنان شهرداری سنندج

اعتماد سازمانی یکی از مولفه های اساسی در شکل گیری روابط سالم، تعاملات سازنده و مشارکت موثر کارکنان در سازمان به شمار می رود و می تواند نقش تعیین کننده ای در نحوه بیان دیدگاه ها، انتقادات و پیشنهادهای کارکنان داشته باشد. در مقابل، سکوت سازمانی یکی از چالش های مهم سازمان های امروزی است که در صورت تداوم، می تواند به کاهش مشارکت کارکنان، تضعیف ارتباطات درون سازمانی، پنهان ماندن مسائل و مشکلات، کاهش خلاقیت و در نهایت افت کارآمدی سازمان منجر شود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت اعتماد سازمانی در مهار سکوت سازمانی کارکنان شهرداری سنندج انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و با تاکید بر مبانی نظری و مطالعات انجام شده در حوزه رفتار سازمانی، رابطه میان اعتماد سازمانی و سکوت سازمانی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که افزایش اعتماد کارکنان به مدیران، همکاران و ساختار سازمانی، زمینه مساعدتری برای بیان آزادانه دیدگاه ها، طرح انتقادات، ارائه پیشنهادهای اصلاحی و مشارکت در تصمیم گیری های سازمانی فراهم می کند. همچنین، وجود شفافیت در فرایندهای مدیریتی، عدالت سازمانی، پاسخگویی مدیران، احترام متقابل، امنیت روانی و اطمینان کارکنان از پیامدهای بیان نظرات، از عوامل موثر در تقویت اعتماد سازمانی و کاهش تمایل به سکوت محسوب می شوند. در مقابل، بی اعتمادی، ترس از پیامدهای بیان دیدگاه، احساس نادیده گرفته شدن، ضعف ارتباطات مدیریتی و تجربه رفتارهای ناعادلانه می تواند زمینه ساز سکوت کارکنان و استمرار مشکلات سازمانی شود. بنابراین، تقویت اعتماد سازمانی در شهرداری سنندج را می توان رویکردی راهبردی برای کاهش سکوت سازمانی، افزایش صدای کارکنان، ارتقای مشارکت سازمانی و بهبود کیفیت تصمیم گیری دانست. بر این اساس، ایجاد سازوکارهای موثر برای دریافت و پیگیری پیشنهادهای کارکنان، تقویت شفافیت و عدالت سازمانی، آموزش مدیران در زمینه ارتباطات اثربخش و ایجاد محیطی امن برای بیان دیدگاه ها می تواند در مهار سکوت سازمانی و ارتقای کارآمدی سازمانی شهرداری سنندج موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد سازمانی ، سکوت سازمانی ، مشارکت سازمانی ، شهرداری سنندج.