رویکرد Inside-Out در مدیریت منابع انسانی:ارائه چارچوب RISE (Readiness for Individual Skills Evolution)برای سنجش میزان آمادگی ارتقای افقی سرمایه انسانی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 76
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IICMO25_001
تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1405
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، تحول دیجیتال، تغییر الگوهای کسب وکار، افزایش پیچیدگی محیط رقابتی و بطور خلاصه شکل گیری روز افزون فضای آکنده از VUCA (Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity) ، سازمان ها را ناگزیر ساخته است تا در نگرش خود نسبت به مدیریت سرمایه انسانی بازنگری کنند. در چنین شرایطی، اتکای صرف بر مسیرهای سنتی ارتقا و نظام های متداول ارزیابی عملکرد، دیگر پاسخگوی نیاز سازمان ها برای حفظ، توسعه و به کارگیری استعدادهای انسانی نیست. از این رو، مفهوم «ارتقای افقی سرمایه انسانی» به عنوان رویکردی نوین برای توسعه قابلیت های کارکنان، افزایش تحرک درون سازمانی و ارتقای چابکی سازمانی مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف «طراحی یک چارچوب مفهومی برای ارزیابی آمادگی کارکنان جهت ارتقای افقی سرمایه انسانی مبتنی بر رویکرد Inside-Out» انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، «توسعه ای» و از نظر روش، «کیفی مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات، تحلیل مفهومی و سنتز نظری» است. داده های پژوهش از طریق بررسی کتب و مقالات علمی معتبر، گزارش های بین المللی و مطالعات موردی سازمان های پیشرو در حوزه مدیریت منابع انسانی گردآوری و تحلیل شده اند(Deloitte, ۲۰۲۴). نوآوری اصلی این پژوهش در «تغییر کانون ارزیابی از سنجش عملکرد صرف به سنجش آمادگی برای ایفای نقش های آینده» است که در قالب مدلی تحت عنوان چارچوب (Readiness for Individual Skills Evolution) RISE هشت بعد کلیدی ۱. چابکی یادگیری ۲. توسعه مهارت های چندگانه ۳. ذهنیت رشد ۴. سرمایه روان شناختی ۵. همکاری بین وظیفه ای ۶. سازگاری سازمانی ۷. اشتراک دانش و ۸. انگیزش توسعه حرفه ای کارکنان را مورد بررسی و ارزیابی قرار داده و ظرفیت کارکنان برای پذیرش نقش های جدید، یادگیری مستمر و مشارکت در توسعه سازمان را تبیین می کنند. این چارچوب می تواند در طراحی نظام های مدیریت استعداد، جانشین پروری، توسعه مسیرهای شغلی شبکه ای، برنامه های بازآموزی (Reskilling)، ارتقای مهارت(Upskilling) و بازار استعداد داخلی(Internal Talent Marketplace) مورد استفاده قرار گیرد. از منظر مدیریتی، یافته های این پژوهش نشان می دهد که سازمان هایی که ارزیابی آمادگی برای ارتقای افقی را در کنار ارزیابی عملکرد به کار می گیرند، از ظرفیت بیشتری برای حفظ کارکنان کلیدی، افزایش انگیزش، توسعه سرمایه انسانی، ارتقای نوآوری و ایجاد مزیت رقابتی پایدار برخوردار خواهند بود. در نتیجه، چارچوبRISE می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای بازطراحی نظام های ارزیابی منابع انسانی در سازمان های دانش بنیان، صنعتی و خدماتی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجید ناصری
کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی (دانشگاه شهید بهشتی) مسئول بخش ارزیابی ارتقای کارکنان شرکت ایران خودرو
نرگس جزوزیری
کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی (دانشگاه تهران) رئیس اداره ارزیابی عملکرد و ارتقای کارکنان شرکت ایران خودرو