تاثیر سنگدانه های شکسته بر مقاومت و دوام بتن حاوی متاکائولین و حباب هوا در معرض چرخه های یخ زدن و آب شدن

بتن به دلیل ویژگی های مقاومتی و دوام، نقشی کلیدی در توسعه زیرساخت ها دارد. با این حال، دوام آن در برابر شرایط محیطی، به ویژه در اقلیم های سرد با چرخه های مکرر یخ زدگی و ذوب، از چالش های اساسی محسوب می شود. اصلاح طرح اختلاط و جایگزینی بخشی از سیمان با مواد پوزولانی یا افزودنی های حباب زا، از راهکارهای بهبود دوام می باشند. در این پژوهش اثر سنگدانه ها، متاکائولین و حباب هوا بر مقاومت فشاری و دوام بتن بررسی شد. برای این منظور، نمونه هایی با دو نوع دانه بندی نخودی و ترکیب نخودی- بادامی و نسبت های مختلف شن به ماسه با استفاده از سنگدانه های معادن دربند سمنان ساخته و مقاومت آن ها در سنین ۷، ۲۸ و ۹۵ روز و پس از ۳۰۰ سیکل یخ زدگی و ذوب ارزیابی گردید. نتایج نشان داد استفاده از ۱۲.۵ درصد متاکائولین موجب افزایش تا ۱۵ و ۴۳ درصدی مقاومت فشاری بعد از ۲۸ و ۹۵ روز شدند، در حالی که افزودن ۵ درصد حباب هوا با وجود کاهش نسبی مقاومت فشاری، دوام بتن در برابر یخ زدگی را به طور محسوسی افزایش داد و افت کمتر از ۵% از خود نشان داد. بهترین عملکرد مکانیکی و دوام در نمونه های با سنگدانه نخودی و نسبت شن به ماسه ۴۰:۶۰ مشاهده شد. در مجموع، استفاده هم زمان از متاکائولین و حباب هوا تعادل مطلوبی میان مقاومت و دوام ایجاد کرده و امکان کاهش مصرف سیمان تا حدود ۱۸-۲۳ درصد را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

دانه بندی سنگدانه ها ، متاکائولین ، چرخه های یخ زدن و آب شدن ، مقاومت ، دوام