نقش سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی ویژگی های شخصیتی و سازگاری عاطفی کودکان در خانواده های چندفرزند

خانواده های چندفرزند بافت پیچیده ای برای رشد کودکان فراهم می کنند و سبک های فرزندپروری والدین در این بافت نقش تعیین کننده ای ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی ویژگی های شخصیتی و سازگاری عاطفی کودکان در خانواده های چندفرزند انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان خانواده های چندفرزندی در مدارس ابتدایی شهرستان آق قلا در سال ۱۴۰۱ بود که تعداد آن ها ۱۶۰۰ نفر برآورد شد. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۱۰ نفر تعیین و با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۱)، پرسشنامه ویژگی های شخصیتی باربارانلی و همکاران (۱۹۹۸) و پرسشنامه اختلالات عاطفی آخنباخ (۲۰۰۱) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار SPSS-۲۱ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سبک های فرزندپروری والدین با ابعاد شخصیتی کودکان (برون گرایی، سازش یافتگی، وظیفه شناسی، روان رنجورخویی و گشودگی) رابطه معنادار وجود دارد. همچنین بین سبک های فرزندپروری والدین و سازگاری عاطفی کودکان رابطه معکوس و معنادار مشاهده شد (r = -۰/۲۳۵، p < ۰/۰۰۱). تحلیل رگرسیون نشان داد ویژگی های شخصیتی و سازگاری عاطفی کودکان قادر به پیش بینی سبک های فرزندپروری والدین هستند و سازگاری عاطفی سهم بیشتری در این پیش بینی دارد (Beta = -۰/۲۰۷). این یافته ها بر اهمیت توجه به سبک های فرزندپروری در خانواده های چندفرزند و نقش آن در شکل گیری شخصیت و سازگاری عاطفی کودکان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، ویژگی های شخصیتی ، سازگاری عاطفی ، خانواده های چندفرزند