نقش تدریس مبتنی بر کنجکاوی در فعال سازی انگیزش شناختی دانش آموزان

تدریس مبتنی بر کنجکاوی یکی از رویکردهای نوین یاددهی و یادگیری است که با برانگیختن پرسشگری، ایجاد موقعیت های اکتشافی و تحریک تمایل دانش آموزان به کشف ناشناخته ها، زمینه فعال سازی انگیزش شناختی را فراهم می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تدریس مبتنی بر کنجکاوی در تقویت انگیزش شناختی دانش آموزان و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن بر فرایند یادگیری است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با تمرکز بر مفاهیم کنجکاوی، انگیزش شناختی، تعارض شناختی، یادگیری اکتشافی و نقش معلم انجام شده است. بررسی مبانی نظری نشان می دهد که طرح پرسش های چالش برانگیز، ارائه مسائل معنادار، فراهم کردن فرصت تجربه و اکتشاف و حمایت از استقلال یادگیرنده می تواند مشارکت ذهنی، تفکر انتقادی، خلاقیت و تمایل به یادگیری عمیق را تقویت کند. همچنین، نقش معلم در طراحی محیطی امن برای پرسشگری و ارائه بازخورد سازنده اهمیت ویژه ای دارد. در مجموع، تدریس مبتنی بر کنجکاوی می تواند زمینه یادگیری فعال تر و پایدارتر را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر کنجکاوی ، انگیزش شناختی ، پرسشگری ، یادگیری اکتشافی ، مشارکت ذهنی ، یادگیری عمیق