راهبرد فقهی -حقوقی قطع شریان های حیاتی رژیم صهیونسیتی باتاکیدبر منظومه فکری شهید امام سیدعلی خامنه ای

قطع شریان های حیاتی رژیم صهیونیستی به عنوان یک راهبرد فقهی حقوقی، از ظرفیت های مهم اندیشه سیاسی اسلام در مواجهه با اشغالگری، تجاوز و نقض حقوق ملت فلسطین به شمار می آید. این پژوهش با هدف تبیین مبانی فقهی و حقوقی این راهبرد و بررسی الزامات اجرایی آن، با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که قطع شریان های حیاتی رژیم صهیونیستی بر چه مبانی فقهی و حقوقی استوار است و چگونه می توان آن را در چارچوب قواعد شرعی و حقوق بین الملل تبیین و عملیاتی کرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که این راهبرد از منظر فقهی بر مجموعه ای از قواعد همچون قاعده نفی سبیل، جهاد دفاعی، حرمت تقویت دشمن جنگی و قاعده «ما لا یتم الواجب الا به فهو واجب» استوار است. بر اساس این مبانی، جلوگیری از تقویت اقتصادی، تجاری، فناورانه و سیاسی دشمن، در شرایطی که استمرار این حمایت ها به تقویت تجاوز و تضییع حقوق مسلمانان منجر شود، می تواند واجد توجیه شرعی باشد. در حوزه حقوقی نیز اصول مسئولیت بین المللی دولت ها، منع شناسایی و حمایت از وضعیت های ناشی از نقض حقوق بین الملل و ضرورت جلوگیری از مساعدت به تداوم وضعیت های غیرقانونی، ظرفیت مناسبی برای تبیین این راهبرد فراهم می کند. همچنین قانون مقابله با اقدامات خصمانه رژیم صهیونیستی مصوب ۱۳۹۹، نمود مهمی از این رویکرد در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران است. با وجود این، ابهام در مصادیق، تناسب ضمانت های اجرایی و ضعف سازوکارهای هماهنگ کننده از چالش های اصلی اجرای آن است. پژوهش نتیجه می گیرد که تحقق موثر این راهبرد مستلزم تعریف دقیق مصادیق، هدفمندی اقدامات، رعایت تناسب و هماهنگی میان الزامات فقهی، حقوقی و اجرایی است.

کلیدواژه ها:

قطع شریان حیاتی ، نفی سبیل ، جهاد دفاعی ، رژیم صهیونیستی