آسیب شناسی آموزش خلاقیت در نظام آموزشی متکی بر حافظه محوری

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی آموزش خلاقیت در نظام آموزشی متکی بر حافظه محوری و شناسایی موانع شناختی، روان شناختی، ساختاری و تربیتی موثر بر پرورش تفکر خلاق در دانش آموزان تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر انجام شده است. در این پژوهش، ضمن تبیین مبانی مفهومی خلاقیت و ویژگی های آموزش حافظه محور، پیامدهای غلبه حفظ اطلاعات بر فرایندهای یادگیری معنادار، استقلال فکری و توانایی حل مسئله بررسی شده است. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که تاکید افراطی بر بازتولید محفوظات، شیوه های تدریس معلم محور، ارزشیابی های نمره گرا و ساختارهای انعطاف ناپذیر برنامه درسی، زمینه محدودشدن تفکر واگرا، کاهش کنجکاوی علمی، تضعیف انگیزش درونی و شکل گیری ترس از اشتباه را فراهم می سازند. همچنین، انتظارات خانواده، فرهنگ رقابت تحصیلی و کمبود فرصت های تجربه محور می توانند موانع موجود در مسیر پرورش خلاقیت را تشدید کنند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که توسعه خلاقیت مستلزم بازنگری بنیادین در اهداف آموزشی، محتوای برنامه های درسی، روش های تدریس و الگوهای سنجش یادگیری است. بر این اساس، گسترش آموزش مسئله محور، تقویت استقلال شناختی دانش آموزان، توانمندسازی معلمان و ایجاد محیط های یادگیری پرسشگر می تواند زمینه گذار از آموزش حافظه محور به نظام آموزشی خلاقیت پرور را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی آموزشی ، آموزش خلاقیت ، حافظه محوری ، تفکر واگرا ، یادگیری معنادار ، نظام آموزشی