ماساژدرمانی به عنوان رویکردی مکمل در مدیریت درد، اضطراب و کیفیت زندگی بیماران مزمن: رویکردها و پیامدها

هدف:هدف از این پژوهش، بررسی و تبیین جامع اثرات ماساژدرمانی به عنوان یک رویکرد مکمل بر مدیریت دردهای مزمن، مهار اضطراب، ارتقای کیفیت زندگی و تحلیل سازوکارهای عصبی-فیزیولوژیک مرتبط در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن است.روش تحقیق:این مطالعه با رویکرد سنتز روایتی و مروری ساختاریافته بر پایگاه های معتبر بین المللی شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Cochrane انجام گرفت. واژگان کلیدی مرتبط با ترکیب عملگرهای بولی جستجو و بر مبنای معیارهای ورود،طراب، ارتقای کیفیت زندگی و تحلیل سازوکارهای عصبی-فیزیولوژیک مرتبط در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن است.روش تحقیق:این مطالعه با رویکرد سنتز روایتی و مروری ساختاریافته بر پایگاه های معتبر بین المللی شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Cochrane انجام گرفت. واژگان کلیدی مرتبط با ترکیب عملگرهای بولی جستجو و بر مبنای معیارهای ورود، شواهد حاصل از کارآزمایی های بالینی، مرورهای سیستماتیک و فراتحلیل های ارزیابی کننده پیامدهای جسمی و روانی ماساژدرمانی استخراج و تحلیل شدند.نتایج اصلی:شواهد بالینی نشان داد که ماساژدرمانی، به ویژه سبک سوئدی و رهاسازی میوفاشیال، به طور معناداری دردهای اسکلتی-عضلانی و اسپاسم های مداوم را کاهش می دهد. این مداخله از طریق مهار سیستم سمپاتیک، تحریک عصب واگ، کاهش کورتیزول و افزایش سروتونین، سطح اضطراب را تعدیل کرده و کیفیت خواب و کارکرد فیزیکی را بهبود می بخشد. همچنین نظریه کنترل دریچه درد و ترشح اندورفین ها نقش بنیادینی در قطع سیگنال های درد دارند. ادغام ماساژ در برنامه های توانبخشی اثربخشی درمان های رایج را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

ماساژدرمانی ، درد مزمن ، اضطراب ، کیفیت زندگی ، عصب واگ ، طب مکمل.