شناسایی موانع مشارکت دانش آموزان در فعالیت های بدنی و ورزشی مدارس

فعالیت های بدنی و ورزشی در مدارس به عنوان سنگ بنای توسعه سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شوند، با این حال بررسی های میدانی همواره گویای وجود شکافی معنادار میان تمایل درونی دانش آموزان و میزان مشارکت واقعی آنان در این فعالیت ها است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع مشارکت دانش آموزان در فعالیت های بدنی و ورزشی مدارس انجام گرفت تا با تبیین دقیق عوامل بازدارنده، راهکارهای عملیاتی جهت توسعه ورزش دانش آموزی ارائه گردد. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که مهم ترین موانع ساختاری شامل کمبود فضاهای سرپوشیده استاندارد، فرسودگی تجهیزات ورزشی و سرانه پایین پایگاه های ورزشی مدارس است. در بعد فردی و روان شناختی، مواردی چون کاهش انگیزه درونی، خستگی ناشی از حجم بالای تکالیف تحصیلی، اضطراب از قضاوت همسالان و ضعف مهارت های حرکتی اولیه نقش بازدارنده دارند. همچنین، ناکارآمدی برنامه ریزی های اجرایی معلمان، محدود شدن زنگ های ورزش به بازی های آزاد بدون هدف گذاری مشخص، و نگاه حاشیه ای کادر مدیریتی مدارس به زنگ ورزش به عنوان موانع مدیریتی شناسایی شدند. مشارکت پایین دانش آموزان در فعالیت های ورزشی معلول یک عامل منفرد نبوده، بلکه برآیندی از چالش های ساختاری، انگیزشی و مدیریتی است. بنابراین، بهبود وضعیت موجود مستلزم تجهیز متوازن فضاهای ورزشی، بازنگری در برنامه های درسی تربیت بدنی با تاکید بر تنوع بخشی به فعالیت ها متناسب با علایق دانش آموزان، و ارتقای شایستگی های حرفه ای و انگیزشی معلمان برای ایجاد فضایی ایمن، بانشاط و فراگیر در مدارس است.

کلیدواژه ها:

موانع مشارکت ، دانش آموزان ، فعالیت های بدنی و ورزشی