نقش درس ادبیات فارسی در پرورش تفکر انتقادی و مهارت های استدلال در دانش آموزان

درس ادبیات فارسی در نظام آموزشی ایران، فراتر از انتقال دانش زبانی و آرایه شناختی، ظرفیتی بنیادین برای پرورش تفکر انتقادی، مهارت های استدلال و شکل گیری هویت فرهنگی نوجوانان دارد. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی نقش متون ادبی فارسی در آشنایی نوجوانان با تاریخ، فرهنگ و زبان مادری و شکل گیری حس تعلق به فرهنگ ایرانی در دوران حساس نوجوانی می پردازد. یافته های این نوشتار نشان می دهد که تحلیل عمیق متون ادبی، پرسشگری در مورد مضامین، مقایسه دیدگاه های شاعران و نویسندگان مختلف، و بازخوانی متون کهن در بستر مسائل معاصر، از موثرترین راهکارهای پرورش تفکر انتقادی و مهارت های استدلال در دانش آموزان است. همچنین تبیین می شود که چگونه ادبیات فارسی، با پیوند دادن نوجوان با ریشه های تاریخی، زبانی و فرهنگی خویش، حس تعلق و هویت ملی را در او تقویت می کند. در نهایت، راهکارهایی برای بهره گیری موثرتر از درس ادبیات فارسی در پرورش این مهارت ها ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، مهارت های استدلال ، ادبیات فارسی ، هویت فرهنگی ، زبان مادری ، نوجوانی ، حس تعلق ، آموزش ادبیات ، فرهنگ ایرانی ، تحلیل متون