تاثیر آموزش مبتنی بر بازی واژگانی-رقابتی (اسم فامیل کلاسی) بر حافظه دیداری، توالی دیداری حروف و اضطراب املانویسی دانش آموزان دوره ابتدایی

مهارت املانویسی، محل تلاقی توانمندی های عالی شناختی و سامانه های هیجانی کودک است؛ گره گاهی که نقص در بازنمایی تصویر واژگان یا هجوم اضطراب ارزیابی می تواند آن را از کنشی زبانی به تجربه ای فرساینده بدل سازد. پژوهش تجربی حاضر با هدف واکاوی اثربخشی بازآفرینی پداگوژیک بازی واژگانی-رقابتی «اسم فامیل» بر رسش حافظه دیداری، تثبیت توالی خطی حروف و مهار اضطراب املانویسی در دانش آموزان دوره ابتدایی به مرحله اجرا درآمد. طرح پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری را دانش آموزان دارای اختلال و افت عملکرد املایی تشکیل دادند که از میان آنان، نمونه ای متجانس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. مداخله آموزشی طی جلسات ساختارمند با محوریت بازی اسم فامیل هدفمند به اجرا رسید و سنجش متغیرها با آزمون های استاندارد حافظه و توالی دیداری و مقیاس اضطراب املا محقق شد. برون داد تحلیل کوواریانس چندمتغیری، گویای جهش آماری معنادار گروه آزمایش در تمامی مولفه ها بود ( ). یافته ها نشان داد که ضرب آهنگ پویا و تعلیق لذت بخش این بازی کهن، از یک سو سازوکار تثبیت نگاره ها و صورت بندی زنجیره واجی-نویسه ای را در گنجینه دیداری ذهن صیقل می دهد و از سوی دیگر، با استحاله فضای استرس زای سنجش مرسوم به بستری شاداب و بی مهابا، بار هیجانی منفی و سد بازدارنده املانویسی را خنثی می سازد. از این رو، کاربست چنین رویکردهای بازی بنیاد بومی، گامی فراتر از یک سرگرمی ساده بوده و ابزاری راهبردی و التیام بخش در ساحت یاددهی-یادگیری مهارت های بنیادین زبانی قلمداد می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری بازی محور ، بازی اسم فامیل ، حافظه دیداری ، توالی دیداری حروف ، اضطراب املانویسی ، پداگوژی ابتدایی