بررسی نقش و جایگاه ورزش های مداوم بر بهبود کنترل قند خون در دانش آموزان مبتلا به دیابت

دیابت از چالش برانگیزترین بیماری های مزمن دوران تحصیل است که نوسانات قند خون در آن می تواند تمرکز، یادگیری و سلامت عمومی دانش آموزان را تحت الشعاع قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و جایگاه ورزش های مداوم بر بهبود کنترل قند خون در دانش آموزان مبتلا به دیابت انجام گرفت تا کارآمدی فعالیت بدنی منظم به عنوان یک راهبرد مکمل در محیط های آموزشی و درمانی تبیین شود. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، اسنادی و مرور نظام مند پژوهش های پیشین صورت پذیرفت و داده های مرتبط با فیزیولوژی ورزش، متابولیسم گلوکز در کودکان و نوجوانان دیابتی و پروتکل های تمرینی هوازی مداوم تحلیل شدند. بررسی مبانی نظری و تجربی نشان داد که ورزش های مداوم با شدت متوسط از طریق افزایش مصرف گلوکز توسط عضلات اسکلتی، بهبود حساسیت به انسولین و تعدیل هورمون های استرسی، نقش به سزایی در تنظیم و کاهش سطح هموگلوبین گلیکوزیله و قند خون ناشتا دارند؛ همچنین نهادینه سازی فعالیت بدنی مستمر، علاوه بر دستاوردهای متابولیک، موجب افزایش نشاط روانی و کاهش اضطراب ناشی از بیماری در دانش آموزان می شود. در نتیجه، ورزش های مداوم فراتر از یک فعالیت صرفا بدنی، جایگاهی کلیدی در مدیریت جامع دیابت دانش آموزی دارند و بازنگری در رویکردهای آموزش سلامت مدارس و طراحی برنامه های ورزشی ایمن می تواند اثربخشی این مداخلات غیردارویی را به حداکثر برساند.

کلیدواژه ها:

ورزش ، کنترل قند خون ، دیابت ، دانش آموزان ، فعالیت بدنی