پیامدهای پیری جمعیت بر ساختار نیروی کار و چالش های شغلی نسل آینده در حاشیه کلان شهر اصفهان (مطالعه موردی: خمینی شهر)

پیری جمعیت به عنوان یکی از مهم ترین تحولات جمعیتی قرن حاضر، ساختار نیروی کار و آینده اشتغال نسل های جوان را با چالش های بنیادین مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیامدهای پیری جمعیت بر ساختار نیروی کار و تحلیل چالش های شغلی پیش روی دانش آموزان در شهرستان خمینی شهر، واقع در حاشیه غربی کلان شهر اصفهان، انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون، داده های حاصل از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از دبیران متوسطه دوم این شهرستان را مورد تحلیل قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که پیری جمعیت در خمینی شهر به واسطه ساختار صنعتی خاص و وابستگی به صنایع سنگ و کارگاه های کوچک، پیامدهای دوگانه ای بر نیروی کار دارد: از یک سو کاهش تدریجی نیروی کار جوان ماهر و افزایش میانگین سنی شاغلان در بخش صنعت، و از سوی دیگر شکاف روزافزون میان مهارت های آموزشی دانش آموزان و نیازهای واقعی بازار کار. سه مضمون اصلی استخراج شده عبارتند از: «شکاف مهارتی ساختاری»، «فشار دوگانه بر نسل جوان» و «ناهماهنگی نهادی در سیاست گذاری اشتغال». نتایج حاکی از آن است که بدون اصلاح نظام آموزشی مهارت محور و ایجاد سازوکارهای انتقال بین نسلی دانش صنعتی، خمینی شهر در معرض بحران کمبود نیروی کار ماهر و همزمان بیکاری تحصیل کردگان قرار خواهد گرفت. پژوهش حاضر پیشنهادهایی برای بازطراحی آموزش های فنی وحرفه ای، ایجاد پل های بین صنعت و مدرسه، و سیاست های فعال بازار کار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پیری جمعیت ، ساختار نیروی کار ، چالش های شغلی ، حاشیه نشینی ، خمینی شهر ، شکاف مهارتی ، نسل آینده