تفکر انتقادی، آموزش علوم اجتماعی، قدرت تحلیل، روش های فعال تدریس، الگوی کاوشگری، دانش آموزان

جنگ و بحران های مسلحانه، ساختارهای حمایتی معمول زندگی کودکان را از هم می پاشند و مدرسه را به یکی از معدود مکان هایی تبدیل می کنند که می تواند نظم و امنیت نسبی را برای دانش آموزان بازسازی کند. در چنین شرایطی، نقش معلم از آموزش دهنده صرف فراتر می رود و به مددکار روانی-اجتماعی تبدیل می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تحول نقش معلم در شرایط جنگی و تبیین ابعاد مددکاری روانی-اجتماعی معلمان انجام شد. این مطالعه از نوع مروری بوده و با جستجو در پایگاه های علمی داخلی شامل سیویلیکا، نورمگز و SID، گزارش های رسمی نهادهای آموزشی و منابع خبری معتبر، اطلاعات مرتبط با بازه زمانی ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۵ شمسی گردآوری و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که نقش معلم در جنگ در پنج محور اصلی متحول می شود: تبدیل شدن به نخستین خط پدافند عاطفی دانش آموز، ایفای نقش شناساگر علائم آسیب روانی، بازسازی امنیت هیجانی کلاس درس، تسهیل تاب آوری روان شناختی و ایفای نقش پل ارتباطی میان مدرسه، خانواده و نهادهای حمایتی. همچنین مشخص شد که معلمان در شرایط جنگی با دوگانه ای پیچیده مواجه اند: از یک سو خود نیز قربانی همان تروما و فشارهای روانی هستند و از سوی دیگر، انتظار می رود به عنوان مددکار روانی-اجتماعی برای دانش آموزان عمل کنند. نتایج حاکی از آن است که بدون توانمندسازی معلمان در حوزه روان شناسی بحران و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای خود آنان، ایفای موثر این نقش با دشواری های جدی مواجه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، جنگ ، مددکاری روانی-اجتماعی ، امنیت هیجانی ، تاب آوری روان شناختی ، بحران ، دانش آموزان