مدیریت راهبردی دانش در نظام آموزش وپرورش؛ ارائه چارچوبی برای خلق، اشتراک و به کارگیری دانش سازمانی

آموزش وپرورش یکی از دانشی ترین سازمان های هر کشور است، اما شگفت اینکه خودش اغلب از دانشی که تولید می کند بی خبر می ماند. تجربه معلمی که سی سال کلاس داری کرده، با بازنشستگی او از میان می رود؛ راه حلی که مدیر مدرسه ای در یک شهر برای مسئله ای پیدا کرده، هرگز به مدیر مدرسه ای در شهر دیگر نمی رسد. این مقاله مروری تحلیلی-مفهومی است و می کوشد با تکیه بر مبانی نظری مدیریت دانش و پژوهش های داخلی و خارجی، چارچوبی برای مدیریت راهبردی دانش در آموزش وپرورش پیشنهاد کند. چارچوب پیشنهادی چهار لایه دارد: بنیان های زمینه ای (رهبری، فرهنگ، ساختار و فناوری)، فرایندهای سه گانه خلق، اشتراک و به کارگیری دانش، راهبرد دانش در سه سطح مدرسه، منطقه و کشور، و سازوکار ارزیابی و بازخورد. استدلال اصلی مقاله این است که شکست بیشتر طرح های مدیریت دانش در مدرسه ها از کمبود فناوری نیست؛ از آن است که دانش را کالایی قابل انبار کردن می پندارند و به اعتماد، زمان، انگیزه و رابطه میان معلمان کم توجهی می کنند. در پایان، گام هایی عملی برای اجرای تدریجی چارچوب و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، مدیریت راهبردی ، خلق دانش ، اشتراک دانش ، به کارگیری دانش ، آموزش وپرورش ، یادگیری سازمانی ، معلمان