نقش خودآموزی و توسعه حرفه ای معلمان در بهبود کیفیت تدریس در عصر تغییرات سریع

شتاب تحولات علمی، فناوری، اجتماعی و آموزشی، نقش معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به یادگیرنده ای حرفه ای، انعطاف پذیر و مستعد بازآفرینی مستمر شیوه های تدریس تغییر داده است. در چنین شرایطی، توسعه حرفه ای معلمان دیگر نمی تواند صرفا به دوره های رسمی و مقطعی آموزش ضمن خدمت محدود باشد، بلکه مستلزم شکل گیری فرهنگ یادگیری مستمر، خودآموزی، بازاندیشی حرفه ای و به اشتراک گذاری تجربه های آموزشی است. مقاله حاضر با هدف بررسی نقش خودآموزی و توسعه حرفه ای معلمان در بهبود کیفیت تدریس در عصر تغییرات سریع، به شیوه مروری توصیفی تدوین شده است. مبنای تحلیل، منابع ارائه شده درباره توسعه حرفه ای معلمان، یادگیری حرفه ای مستمر، تحول معلمی و محیط های دانش ساز است. تحلیل منابع نشان می دهد که خودآموزی می تواند به عنوان یکی از ارکان توسعه حرفه ای، ظرفیت معلم را برای شناسایی نیازهای یادگیری، به روزرسانی دانش تخصصی، اصلاح روش های تدریس و پاسخ گویی به نیازهای متغیر دانش آموزان افزایش دهد. بااین حال، خودآموزی زمانی به ارتقای واقعی کیفیت تدریس منجر می شود که با فرصت های یادگیری حرفه ای، تعامل همکارانه، بازخورد، تجربه ورزی و حمایت سازمانی پیوند داشته باشد. همچنین، توسعه حرفه ای موثر باید از الگوی دوره محور و انتقال دانش به سمت الگوی مستمر، مدرسه محور، مشارکتی و مبتنی بر نیازهای واقعی کلاس حرکت کند. بر این اساس، کیفیت تدریس حاصل تعامل میان شایستگی فردی معلم، یادگیری خودراهبر، توسعه حرفه ای سازمان یافته و محیط حرفه ای حمایتگر است.

کلیدواژه ها:

خودآموزی ، توسعه حرفه ای معلمان ، یادگیری حرفه ای مستمر ، کیفیت تدریس ، شایستگی حرفه ای ، یادگیری خودراهبر ، تحول آموزشی