مقاله پژوهشی تاثیر رهبری بینشمند بر تاب آوری سازمانی با نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان مازندران

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری بینشمند بر تاب آوری سازمانی با توجه به نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان مازندران است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان مازندران با حجم تقریبی ۳۰۰ نفر بود که ۱۶۹ نفر با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های استاندارد رهبری بینشمند ساشکین، توانمندسازی روان شناختی اسپریتزر و تاب آوری سازمانی به کاررفته در پایان نامه گردآوری و با نرم افزار SmartPLS نسخه ۴ تحلیل شدند. بر اساس نتایج گزارش شده در پایان نامه، رهبری بینشمند اثر مثبت بر تاب آوری سازمانی (β=۰.۳۹۸) و توانمندسازی روان شناختی (β=۰.۵۳۱) دارد. همچنین توانمندسازی روان شناختی اثر مثبت بر تاب آوری سازمانی (β=۰.۳۶۳) نشان داد و نقش میانجی آن در رابطه میان رهبری بینشمند و تاب آوری سازمانی تایید شد. یافته ها بر اهمیت ترسیم چشم انداز مشترک، مشارکت کارکنان، تفویض اختیار و تقویت احساس شایستگی و اثرگذاری آنان برای افزایش ظرفیت سازگاری سازمان تاکید می کنند. این مقاله بازنویسی فشرده ای از پایان نامه است و اعداد و نتیجه ها مطابق چکیده پایان نامه درج شده اند.

کلیدواژه ها:

رهبری بینشمند ، تاب آوری سازمانی ، توانمندسازی روان شناختی ، آموزش و پرورش ، مازندران