روابط اجتماعی و سلامت روان در محیط های آموزش با فناوری های نوین و هوش مصنوعی

گسترش فناوری های نوین و هوش مصنوعی، محیط های آموزشی را با تغییرات گسترده ای در شیوه های یادده نوین و هوش مصنوعی، محیط های آموزشی را با تغییرات گسترده ای در شیوه های یاددهی و یادگیری، تعاملات اجتماعی و تجربه های روان شناختی دانش آموزان روبه رو کرده است. این فناوری ها با فراهم کردن فرصت های تازه برای دسترسی به منابع آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، ارتباطات مجازی و دریافت بازخورد سریع، می توانند کیفیت آموزش و مشارکت فراگیران را بهبود بخشند. بااین حال، استفاده نامتوازن از ابزارهای دیجیتال، کاهش تعاملات چهره به چهره، وابستگی به فضای مجازی، احساس تنهایی، مقایسه اجتماعی و نگرانی درباره حریم خصوصی نیز ممکن است سلامت روان و کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان روابط اجتماعی و سلامت روان در محیط های آموزشی مبتنی بر فناوری های نوین و هوش مصنوعی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و کتابخانه ای است. در این مقاله، نقش فناوری های آموزشی در تقویت یا تضعیف تعاملات اجتماعی، تاثیر آموزش مجازی بر بهزیستی روان شناختی و اهمیت نظارت خانواده و مدرسه بر استفاده از هوش مصنوعی بررسی می شود. یافته های تحلیلی نشان می دهد که آثار فناوری بر سلامت روان به چگونگی استفاده، میزان دسترسی، کیفیت روابط انسانی، سواد دیجیتال و شیوه مدیریت محیط آموزشی وابسته است. بنابراین، بهره گیری موثر از فناوری مستلزم ایجاد تعادل میان یادگیری دیجیتال و تعاملات انسانی، آموزش مسئولانه استفاده از هوش مصنوعی و توجه مستمر به نیازهای عاطفی و اجتماعی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

روابط اجتماعی ، سلامت روان ، فناوری های نوین ، هوش مصنوعی ، آموزش مجازی ، دانش آموزان ، تعاملات آموزشی ، بهزیستی روان شناختی