بررسی تاثیر سبک والدگری حمایتگر بر استقلال تحصیلی، تنظیم هیجان و مسئولیت پذیری یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک والدگری حمایتگر با استقلال تحصیلی، تنظیم هیجان و مسئولیت پذیری یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر سنندج بود که ۲۰۰ نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه حمایت از خودمختاری والدین، مبتنی بر چارچوب نظری رایان و دسی (۲۰۰۰)، پرسشنامه استقلال تحصیلی، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) و پرسشنامه مسئولیت پذیری یادگیری بود. با توجه به لزوم تناسب ابزارها با سن دانش آموزان ابتدایی، استفاده از نسخه های معتبر و متناسب با ویژگی های رشدی کودکان ضروری است. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها می توانند نشان دهند که سبک والدگری حمایتگر با استقلال تحصیلی ((r=۰.۴۶,\ p<۰.۰۱))، تنظیم هیجان ((r=۰.۳۸,\ p<۰.۰۱)) و مسئولیت پذیری یادگیری ((r=۰.۴۹,\ p<۰.۰۱)) رابطه مثبت و معناداری دارد. این نتایج احتمالی بیانگر آن است که فراهم کردن فرصت انتخاب، احترام به دیدگاه های کودک، حمایت عاطفی و تشویق استقلال می تواند با رشد مهارت های تحصیلی و هیجانی دانش آموزان ارتباط داشته باشد. بااین حال، ازآنجاکه پژوهش از نوع همبستگی است، نتایج به تنهایی رابطه علی را اثبات نمی کنند. همچنین اعداد گزارش شده در این چکیده نمونه ای فرضی هستند و باید پیش از استفاده نهایی با نتایج واقعی تحلیل آماری جایگزین شوند.

کلیدواژه ها:

سبک والدگری حمایتگر ، استقلال تحصیلی ، تنظیم هیجان ، مسئولیت پذیری یادگیری