آسیب شناسی رابطه تظاهر دینی و سرمایه اجتماعی بر ادراک برند سازمانی در میان معلمان؛ پژوهشی در حوزه مدیریت آموزشی

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه میان تظاهر دینی و سرمایه اجتماعی با ادراک برند سازمانی در میان معلمان شهر کرمانشاه انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود و داده ها از طریق پرسشنامه ای مشتمل بر سه مقیاس پنج گویه ای از ۸۰ معلم ۳۱ کارشناسی، ۲۶ کارشناسی ارشد، ۱۷ کاردانی و ۶ دکتری) گردآوری گردید. پایایی هر سه مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ در محدوده ۰.۸۵۵ تا ۰.۸۷۰) مطلوب ارزیابی شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات تظاهر دینی ۴.۱۹ ± ۰.۶۲ ، سرمایه اجتماعی ۴.۲۸ ± ۰.۶۶ و ادراک برند سازمانی ۴.۲۴ ± ۰.۶۲ (از ۵) است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون بیانگر وجود روابط مثبت و معنادار میان تمامی متغیرها بود (r بین ۰.۸۹۹ تا ۰.۹۴۰ ؛ p<۰.۰۰۱). همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مدل پژوهش توانست حدود ۹۰ درصد از واریانس ادراک برند را تبیین کند (۰.۸۹۹ =R۲ ۳۴۲.۰۸ = (۲,۷۷)F ; p<۰.۰۰۱) ؛ دراین مدل، سرمایه اجتماعی (۰.۶۸۶ = β ) نقش تعیین کننده تری نسبت به تظاهر دینی (۰.۲۸۳ = β ) در پیش بینی ادراک برند سازمانی داشت. نتایج حاکی از آن است که تقویت سرمایه اجتماعی و پیوندهای ارزشی معلمان می تواند ادراک آنان از برند و اعتبار سازمان های آموزشی را به طور چشمگیری بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

تظاهر دینی ، سرمایه اجتماعی ، ادراک برند سازمانی ، مدیریت آموزشی ، آسیب شناسی تربیتی.