رابطه اضطراب ریاضی و خودکارآمدی در دانش آموزان دختر دبیرستان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان اضطراب ریاضی و خودکارآمدی در دانش آموزان دختر دبیرستان بود. فرضیه اصلی پژوهش بر وجود رابطه معکوس میان این دو متغیر استوار بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بوده و ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد اضطراب ریاضی و خودکارآمدی بود. یافته های پژوهش با تحلیل آماری، فرضیات تحقیق را با سطح معناداری تایید کرد و نشان داد که افزایش اضطراب ریاضی به طور مستقیم منجر به کاهش خودکارآمدی در دانش آموزان می شود. نتایج این تحقیق بر ضرورت مداخلات آموزشی برای کاهش سطح اضطراب و تقویت باورهای توانمندی در دانش آموزان دختر تاکید دارد

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان دختر ، مقطع دبیرستان ، رابطه معکوس