تحول شایستگی های حرفه ای آموزگار ابتدایی؛ چارچوبی نوین برای پیوند دانش تربیتی، سواد دیجیتال و مهارت های روان شناختی

تحولات فناورانه و تغییر نیازهای آموزشی دانش آموزان، ضرورت بازنگری در شایستگی های حرفه ای آموزگاران ابتدایی را بیش از پیش آشکار کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین چارچوبی نوین برای پیوند دانش تربیتی، سواد دیجیتال و مهارت های روان شناختی آموزگاران ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، تحلیلی کتابخانه ای بود و اطلاعات موردنیاز از طریق بررسی منابع علمی و مطالعات مرتبط با شایستگی های حرفه ای معلمان، تحول دیجیتال، هوش مصنوعی و روان شناسی یادگیری گردآوری و تحلیل شد. در این پژوهش، ابعاد اصلی شایستگی های آموزگار ابتدایی بررسی و ارتباط میان آن ها در فرایند تدریس، مدیریت کلاس و حمایت از رشد همه جانبه دانش آموزان تبیین شد. یافته ها نشان داد که دانش تربیتی، سواد دیجیتال و مهارت های روان شناختی، سه مولفه مکمل و وابسته به یکدیگر در ارتقای عملکرد حرفه ای آموزگاران هستند. همچنین، بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی و هوش مصنوعی می تواند به شخصی سازی یادگیری، بهبود بازخورد آموزشی و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان کمک کند؛ مشروط بر آنکه با نظارت انسانی، رعایت اصول اخلاقی و توجه به نیازهای عاطفی و اجتماعی کودکان همراه باشد. بر این اساس، توسعه آموزش های ضمن خدمت، تقویت یادگیری مشارکتی، ارزیابی مستمر شایستگی ها و بهبود زیرساخت های دیجیتال به عنوان الزامات تحقق چارچوب پیشنهادی شناسایی شدند. در نهایت، تلفیق متوازن این سه حوزه می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی و شکل گیری محیط های یادگیری پویا، فراگیر و انسان محور باشد.

کلیدواژه ها:

شایستگی های حرفه ای ، آموزگار ابتدایی ، دانش تربیتی ، سواد دیجیتال ، مهارت های روان شناختی