بررسی تاثیر آموزه های دینی و اخلاقی بر مدیریت کلاس دانش آموزان استثنایی

مدیریت کلاس یکی از اساسی ترین مهارت های حرفه ای معلمان و از عوامل مهم در ایجاد محیطی مناسب برای یادگیری، رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان است. اهمیت مدیریت کلاس در آموزش دانش آموزان استثنایی به دلیل تفاوت های فردی، شناختی، عاطفی، ارتباطی و رفتاری این دانش آموزان دوچندان می شود. در چنین شرایطی، معلم علاوه بر برخورداری از دانش تخصصی در زمینه آموزش و مدیریت رفتار، به ویژگی های اخلاقی و انسانی نیز نیازمند است. آموزه های دینی و اخلاقی با تاکید بر مفاهیمی همچون کرامت انسانی، عدالت، صبر، محبت، رحمت، همدلی، گذشت، مسئولیت پذیری و احترام به تفاوت های فردی می توانند چارچوبی ارزشمند برای تعامل معلم با دانش آموزان استثنایی فراهم کنند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش و تاثیر آموزه های دینی و اخلاقی بر مدیریت کلاس دانش آموزان استثنایی است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و پژوهش های مرتبط با مدیریت کلاس و آموزش دانش آموزان دارای نیازهای ویژه تدوین شده است. یافته های مطالعات نشان می دهد که مدیریت پیشگیرانه، آموزش انتظارات رفتاری، استفاده از تشویق و تقویت مثبت، افزایش رفتارهای مطلوب معلم و کاهش واکنش های تنبیهی می تواند به بهبود رفتار و مشارکت دانش آموزان دارای نیازهای ویژه کمک کند (Myers et al., ۲۰۱۷; Sucuoglu et al., ۲۰۱۰; Orr et al., ۲۰۲۰). از سوی دیگر، آموزه های اخلاقی و دینی می توانند جهت گیری ارزشی این شیوه های مدیریتی را مشخص کنند. بر این اساس، ترکیب ارزش های اخلاقی و دینی با روش های علمی مدیریت کلاس می تواند به ایجاد محیطی امن، عادلانه، حمایتگر و انسانی برای دانش آموزان استثنایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزه های دینی ، اخلاق ، مدیریت کلاس ، دانش آموزان استثنایی ، آموزش و پرورش استثنایی ، معلم ، کرامت انسانی ، رفتار دانش آموز