بررسی مولفه ها و پیامدهای برنامه درسی مهارت محور در پیشگیری از افت تحصیلی و توسعه فردی دانش آموزان

زمینه و هدف: آموزش سنتی و متکی بر برنامه های درسی حافظه محور و انتقال انتزاعی اطلاعات، غالبا پاسخگوی نیازهای روانی، شناختی و کاربردی فراگیران نبوده و به افت تحصیلی، کاهش انگیزش و رکود توسعه فردی می انجامد. هدف پژوهش حاضر، بررسی مولفه ها و پیامدهای برنامه درسی مهارت محور در پیشگیری از افت تحصیلی و توسعه فردی دانش آموزان بود. روش شناسی: این پژوهش با روش مروری تحلیلی و با بهره گیری از اسناد، کتب مرجع و مقالات معتبر علمی در حوزه برنامه ریزی درسی و روان شناسی یادگیری انجام گرفته است. با واکاوی و تحلیل متون تخصصی، مولفه ها، سازوکارها و اثرات برنامه ها و تکالیف مهارت محور بر پیشگیری از شکست های آموزشی و رشد ابعاد فردی فراگیران مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که گذار از برنامه های درسی سنتی به رویکرد مهارت محور موجب تحول بنیادین در فرآیند یادگیری می شود. برنامه درسی مهارت محور با تلفیق دانش و عمل، ایجاد درگیری تحصیلی عمیق و پیوند دادن آموزش با مسائل واقعی زندگی، نقشی بازدارنده در افت تحصیلی ایفا می کند. همچنین، این رویکرد با فراهم سازی تجربیات موفقیت عینی، عزت نفس و خودکارآمدی را ارتقا داده و به توسعه فردی و شکل گیری هویت پایدار دانش آموزان منجر می شود. نتیجه گیری: برنامه درسی مهارت محور راهبردی اثربخش و تحول آفرین در سیستم آموزشی است که با تلفیق عمل و تفکر، هم زمان از افت تحصیلی پیشگیری کرده و زمینه را برای توسعه فردی و سلامت روان دانش آموزان فراهم می سازد. از این رو، بازنگری در طراحی برنامه های درسی و ایجاد بستر مناسب برای اجرای فعالیت های مهارتی، ضرورتی انکارناپذیر برای مدارس به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی مهارت محور ، افت تحصیلی ، توسعه فردی ، عزت نفس ، خودکارآمدی ، یادگیری فعال