نقش کانون های تربیتی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی

آسیب های اجتماعی، از اعتیاد و خشونت گرفته تا انزوای دیجیتال و رفتارهای کج رویانه، پیامدهای ویرانگری بر سرمایه های انسانی جوامع دارند. کانون های تربیتی، به عنوان بسترهای اصلی اجتماعی شدن، وظیفه دارند از یک رویکرد «واکنشی» (مداخله پس از وقوع آسیب) به یک رویکرد «پیشگیرانه» (ایجاد مقاومت درونی) حرکت کنند. این مقاله با تکیه بر مدل های اکولوژیک، به بررسی نقش چندسطحی کانون های تربیتی در شناسایی، پیشگیری و کاهش آسیب های اجتماعی می پردازد.