نقش یادگیری مشارکتی در ارتقای توانایی حل مسئله ریاضی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مشارکتی در ارتقای توانایی حل مسئله ریاضی انجام شده است. حل مسئله ریاضی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های شناختی در آموزش ریاضیات، نیازمند فرایندهای ذهنی پیچیده ای همچون درک مسئله، طراحی راهبرد، اجرای راه حل و بازبینی آن است. بسیاری از دانش آموزان در مواجهه با مسائل چندمرحله ای و ترکیبی دچار ضعف عملکرد و کاهش انگیزه می شوند. در این میان، یادگیری مشارکتی به عنوان رویکردی دانش آموزمحور که بر تعامل، گفت وگو و مسئولیت پذیری متقابل استوار است، می تواند بستری مناسب برای تقویت مهارت های حل مسئله فراهم کند. این مقاله با روش مروری–تحلیلی و با استناد به پژوهش های داخلی و خارجی، به بررسی سازوکارهای اثرگذاری یادگیری مشارکتی بر حل مسئله ریاضی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که یادگیری مشارکتی از طریق تقویت تعامل گفت وگومحور، پرورش تفکر انتقادی، افزایش انگیزه و ایجاد وابستگی متقابل مثبت، به بهبود درک مسئله و انتخاب راهبردهای کارآمد کمک می کند. مدل هایی مانند TAPPS، جیگسا، STAD و یادگیری مبتنی بر مسئله در گروه های کوچک، نمونه هایی عملی از کاربست این رویکرد در کلاس ریاضی هستند. با این حال، اثربخشی یادگیری مشارکتی به عواملی همچون کیفیت طراحی تکالیف، ترکیب گروه ها، آموزش مهارت های اجتماعی و نقش راهبری معلم وابسته است. در پایان، پیشنهادهایی برای بهبود اجرای یادگیری مشارکتی در آموزش ریاضی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، حل مسئله ریاضی ، تعامل گفت وگومحور ، مدل های همیاری ، تفکر انتقادی ، آموزش ریاضی