شناسایی پیش فرض ها و محدودیت های اجرایی در استراتژی های غیرقابل تحقق در شهرداری ها ( مورد مطالعه: شهرداری شیرود)

استراتژی در شهرداری ها ابزاری برای جهت دهی به منابع، برنامه ها و اقدامات شهری در یک افق زمانی مشخص است. با این حال، بخشی از استراتژی های تدوین شده در مرحله اجرا با محدودیت هایی مواجه می شوند که تحقق اهداف آن ها را دشوار یا در مواردی عملا غیرممکن می کند. یکی از دلایل اصلی این وضعیت، وجود پیش فرض هایی است که هنگام تدوین استراتژی به صورت آشکار یا پنهان پذیرفته می شوند؛ پیش فرض هایی مانند ثبات منابع مالی، دسترسی به داده های معتبر، هماهنگی سازمانی، اختیار قانونی کافی، وجود نیروی انسانی متخصص و همراهی ذی نفعان. هنگامی که این پیش فرض ها با واقعیت مدیریت شهری مطابقت نداشته باشند، فاصله میان برنامه و اجرا افزایش می یابد.[۱] این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، مفهوم پیش فرض های استراتژیک، عوامل شکل گیری استراتژی های غیرقابل تحقق و سازوکار شناسایی آن ها در شهرداری ها را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که ارزیابی پیش فرض ها باید پیش از تصویب استراتژی و همچنین در دوره اجرای آن به صورت مستمر انجام شود. استفاده از تحلیل ذی نفعان، سناریونویسی، تحلیل ریسک، ارزیابی ظرفیت سازمانی و شاخص های قابل اندازه گیری می تواند احتمال تدوین استراتژی های غیرقابل اجرا را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

استراتژی شهری ، شهرداری ، پیش فرض استراتژیک ، محدودیت اجرایی ، برنامه ریزی شهری ، ظرفیت سازمانی ، مدیریت شهری