مقاله مروری بر تدریس فعال با الهام از هوش مصنوعی در عصر نوین

تحولات گسترده فناوری و گسترش ابزارهای هوش مصنوعی، زمینه شکل گیری رویکردهای تازه ای را در نظام های آموزشی فراهم کرده است. در این میان، تدریس فعال به عنوان یکی از روش های موثر یاددهی و یادگیری، بر مشارکت مستمر دانش آموزان، تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری مشارکتی و کاربرد عملی دانش تاکید دارد. ترکیب اصول تدریس فعال با قابلیت های هوش مصنوعی می تواند فرصت های جدیدی برای طراحی فعالیت های آموزشی متناسب با نیازهای یادگیرندگان، ارائه بازخورد به موقع، شناسایی دشواری های یادگیری و افزایش تعامل در کلاس درس ایجاد کند. هدف مقاله حاضر، مرور مفاهیم، مبانی نظری، فرصت ها، چالش ها و راهکارهای بهره گیری از هوش مصنوعی در تقویت تدریس فعال در عصر نوین است. این مقاله با رویکرد مروری و با تکیه بر ادبیات نظری آموزش، یادگیری فعال، فناوری آموزشی و کاربردهای هوش مصنوعی در تعلیم وتربیت تدوین شده است. یافته های حاصل از مرور مفهومی نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورت استفاده هدفمند و همراه با نظارت معلم، می تواند به طراحی مسئله های متنوع، تولید سناریوهای آموزشی، تسهیل گفت وگو، شخصی سازی فعالیت ها و ارزیابی تکوینی کمک کند. بااین حال، چالش هایی مانند وابستگی بیش ازحد به فناوری، احتمال ارائه اطلاعات نادرست، حفظ حریم خصوصی، نابرابری در دسترسی و کاهش استقلال فکری یادگیرندگان نیز باید مورد توجه قرار گیرد. در نتیجه، هوش مصنوعی نباید جایگزین نقش تربیتی و تخصص حرفه ای معلم شود، بلکه باید به عنوان ابزاری پشتیبان برای ارتقای کیفیت تدریس، افزایش مشارکت دانش آموزان و بهبود فرایند یادگیری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، هوش مصنوعی ، یادگیری دانش آموزمحور ، فناوری آموزشی ، یادگیری مشارکتی ، تحول آموزشی